«در عملیات بدر حاج‌حسین یکتا تیر می‌خورد.
خونش بر روی دفترچه می‌ریزد.
حاج حسین بعدها دفتر را که می‌بیند،
آن را می‌بوید و روی چشم می‌گذارد و می‌گوید: 
کاش جلوی اسم من هم مربع کشیده می‌شد!»

اگر در آن روز جلوی اسم حاج حسین یکتا
 مربع می‌کشیدند،
 امروز کتابی به نام «مربع‌های قرمز»،
 دلمان را با خود نمی‌برد.

بسمه‌تعالی

بسیار شیرین و جذاب نوشته شده است.
ردپای چانه‌گرمیهای آقای حاج حسین یکتا در آن آشکار است.
ظرافتهای برخاسته از ذوق و 
قریحه‌ی لطیف که در سراسر کتاب گسترده است،
 میتواند از نویسنده‌ی خوش قلم و چیره دست کتاب باشد و 
میتواند هم دُرافشانیهای راوی باشد.
نقطه‌ی برجسته‌ی کتاب، یاد شهیدان و یاد حال و حضور ملکوتی آنان پیش از شهادت است که
 حقاً بسیار خوب تصویر شده است.
ارادت راوی به مرحوم آقای حاج میرزا علی احمدی میانجی
هم برای من جالب بود.
آن مرحوم را حدود شصت سال به علم و تقوا و ورع می‌شناختم و به من لطف داشت.

اگه کتاب مربع‌های قرمز مطالعه کنید
و از اول تا آخر بخونید 
هم درس مهمی رو یاد میگیرید
 و هم بهتر متوجه میشید که 
چرا مربع های قرمز تقریظ خورد