یه حرفایی به بعضیا میزنم که خودم آرزوم بود بقیه بهم بزنن‌.

یه جایی خونده بودم نوشته بود یه مرحله‌ای هست که خطرناک ترین و در عین حال بی خطر تر دوره‌ی روانی یک ادمه . میگفت یه مدت که میگذرع طرف برمیگرده به زندگی ... تلاش میکنه ، زندگی میکنه ، میره میاد دیگه نه تکست غمگین میده نه اهنگ غمدار گوش میده نه تو فاز میره! این آدم راه و رفته رسیده به ته خط . اونجایی که داره روحش کم کم محو میشه این مرحله ممکنه اخرش برسه به مرگ .

سرعت تغییر مودم :

ازیه‌کسایی‌زخم‌خوردیم‌که‌چشامون‌بودن؛

یجوری خاموش شد اون ذوقم که انگار سی تا گلوله خورد تو قلبم:)

        “من به تلخ ترین شکل ممکن خندانم :)

بعضی‌وقتا‌کل‌وجودت‌گریه‌میکنه جز‌چشماات(:

من دیگه به عقب نگاه نمیکنم،اونجا فقط جنازه اعتمادم افتاده(=😅

اما... خیلی وقتِ دیگه زندگی خوش نمیگذره فقط میگذره:)🥀