اغوش تو چقدر میاید به قامتم در آن به قدر پیرهن خویش راحتم

میپوشمت که سخت برازنده ی منی امشب به شب نشینی خورشید دعوتم

خوش وقتی صدای تو از دیدن من است من هم از آشناییتان با سعادتم

با خود تورا به اوج،به معراج میبرم امشب اگر به خاک بریزد خجالتم !

بازار شام کن شب مان را به موی خود بگذار دیدنی بشود با تو خلوتم !

بر شانه ام گذار سرانگشت برف را کوهم ولی تمام شده استقامتم …

من سیرتم همان که تو می خواستی شده لب تر کنی عوض شود این بار صورتم!

جنگیدم و به گنج تو فرمانروا شدم این است از تمامی دنیا غنیمتم

با من بمان که نوبت پیروزی من است چیزی نمانده است به پایان فرصتم …

. هرگز حسد نبردم بر منصبی و مالی إلّا بر آن که دارد با دلبری وصالی دانی کدام دولت در وصف می نیاید؟ چشمی که باز باشد هر لحظه بر جمالی سال وصال با او، یک روز بود گویی و اکنون در انتظارش، روزی به قدر سالی #سعدی .

. تو مپندار که مجنون سر خود مجنون شد از سمک تا به سماکش کشش لیلی برد .

. آمد طبیب بر سر بیمار خویش، لیک فرصت گذشته بود و مداوا ثمر نداشت #پروین_اعتصامی ‌