فرقی نداره چه پایه‌ ای، چه امتحانی، چه مدرسه ای، چه کهکشانی، صندلی من همیشه اولین صندلی و توی حلق مراقب خواهد بود.

آخه چرا=)

انقد سطح سوالات امروز طبیعی بود که وارد طبیعت شدم.

این روزا یکی از تفریحاتم اینه که بعد از امتحان سوالا رو برای خواهرم میفرستم و جواب میده با اینکه چندسال از کنکورش گذشته~ عزیزم لطفا بجای من برو امتحان بده.

یکی از تفریحات اونم اینه که شب امتحان میاد بهم میگه یه سوال رندوم ازم بپرس ببینم یادمه یا نه، بعد کاملا درست جواب میده و هارهار میخنده میره بیرون.

خوشگلا میشه یه فاتحه بخونید؟ :)

نمی‌دونم، شاید توی هر اتفاق تلخی که پیش می‌آد یه تلنگر باشه.

دنیا که قرار نبود آسون باشه، قرار بود؟