تقریبا پارسال، از شروع دانشگاها بود که من شروع کرده بودم پشت سر هم کتاب بخونم، و این واقعا روتین زندگیم بود روتینی که بینهایت دوستش داشتم و باعث میشد خیلی بیشتر خودمِ واقعی خوشحال باشه. و الان فکر نمیکنم برای کنار گذاشتنش اصلا اماده باشم. فقط میدونم که سخته خیلی برام.

بعضی وقتا چیزایی که فکر میکنی خیلی وقت بتونی باهاشون باشی دقیقا برعکس، همونجایی که این فکرو میکنی باید رهاشون کنی. با تمام علاقت. و ناراحتی که هیچ وقت خوب نمیشه. باور کن حتی با گذر زمان- و آرزو یا حسرت برای درست شدنش.

امیدوارم فقط درست بشه همه چیز.

یه شیرینی وانیلی رولتی با مواد سازنده ی یکسان ، هفته پیش شیرین بود و الان بی مزه و شاید تلخ.

|کلمه های آبیِ تیره|

میشه لطفا برام یه کاری بکنید که من بگم ممنونم ؟ چرا ؟‌ _همینجو-

عادی ترین مکالمه منو دختر خالم:

انگار یکی با قدرتِ دو برابرِ هادی چوپان منو نگه داشته که نرم سر درسام.

اگه حجم کارام از یه حدی بیشتر بشه سعی نمیکنم انجامشون بدم تا حجمشون کمتر بشه فقط دیگه سراغشون نمیرم 🚶🏻‍♂ (فرار)

خدایا کمک الان شبیه واسیا دیوانه میشم.

باورم‌نمیشه . خدا گمک کرد و یکی از امتحانای چهارنشبمون داره میوفته هفته بعدی 😭