ای صفت زلف تو غارت ایمان ما عشق جهان سوز تو بر دل ما پادشا بر در ایوان توست پای شکسته خرد بر سر میدان توست دست گشاده هوا صد لطف از کردگار وز لب تو یک سخن صد ستم از روزگار وز دل تو یک جفا از رخ تو کس نداد هیچ نشانی تمام وز مژهٔ تو نکرد هیچ خدنگی خطا ای تو ز ما بیخبر ما به تمنای تو بس که بپیموده‌ایم عالم خوف و رجا گاه بدزدیم چشم از تو ز بیم رقیب گه به نظر بشکنیم چشم رقیب تو را لعل تو طرف زر است بر کمر آفتاب وصل تو مهر تب است در دهن اژدها بر سر کوی تو من نایب خاقانیم بو که به دیوان عشق نام برآید مرا صبح امید منی طاب علیک الصبوح گرچه به شب‌های هجر طال علی البلا موی شکافم به شعر موی شدستم ز غم لیک نگنجم همی در حرم مقتدا صدر براهیم نام راد سلیمان جلال خواجهٔ موسی سخن مهتر احمد سخا یافت ز الطاف او عالم فرتوت، فر برد ز انصاف او فصل بهاران، بها "خاقانی"

چیزا ها دارم برای گفتن اگه امتحانا بذارن

ناراحتم و اشکی

کاش یکم خشممو کنترل کنم

ادبیات چی میگه این وسط

صبح امتحانه و هنوز درسای سختم مونده

دلم میخواد امروزو فقط گریه کنم

آبجیم خونه خالمه میخواست برگرده خونه دلش تنگ شده بود و خب هیچکس الان نیس الان بیارتش زنگ زد همین یکم اونو آروم کردم خودمم آروم تر شدم

تو زندگی نظم خیلی خیلی مهمه

و اینکه حرفا و نظرات بقیه رو وقتی میبینی کمک کننده نیس و فقط رومخه اهمیت ندی این واقعا قدرته

در کل باید بتونی برای خودت اصول و اهدافی داشته باشی و پا پس نکشی ازشون تا وقتی که میفهمی درستن...

من اینجا خیلی حرفم نمیاد کلا حس نوشتنم جدیدا نمیاد