تو روانشناسی کودک یه مفهومی هست به اسم "درخواست ویژه فردی" یه واژه یا عبارت خاص که بچه برای کمک خواستن ازش استفاده می‌کنه مثلا، بعضی بچه ها یاد گرفتن از کمک خواستن بترسن، ممکنه فکر کنن که باید خودشون همه مشکلاتشون رو حل کنن برای همین همه‌چیزو تو خودشون می‌ریزن، برای همین بهشون یه کلمه جایگزین یاد می‌دن که لازم نباشه نگران گفتنش باشن،و اون کلمه می‌تونه هرچیزی باشه مثلا یه بچه ی فرضی از بارون خوشش نمیاد، وقتی کمک می‌خواد چی می‌گه؟ یه کلمه که مربوط به بارونه و از قبل مشخص شده. مثلا 'بارونی' یا 'چتر' و تا همینو بگه دوستاش می‌فهمن که نیاز به کمک داره.

به نظر من این می‌تونه فقط راجع به بچه‌ها نباشه

مجیک وردِ تو چیه؟

قشنگ توی نقطه ای هستم که انگار فقط یک نقطه ام و هیچ وصله ای بهم نیست. این وسط گیر کردم بین بقیه بین آدمایی که نمیفهمن هیچی ازم.

واقعا مشتاقم که کارما قراره بخاطر خوبی‌های بیشماری که به بقیه کردم و ندیدن یا با بدی جوابش رو دادن، چی بهم بده.

یکی از سخت‌ترین وضعیت هایی که برای آدمیزاد ممکنه پیش بیاد، اینه که تو کاملا صادقانه و خالص و ساده به سمت کسی بری یا کاری انجام بدی، و در جواب رفتاری سیاست‌مدارانه ببینی. اون لحظه‌ست که خودتو بخاطر صاف و ساده بودنت لعنت می‌کنی، درحالی که اگه اکثر آدما این ویژگی رو داشتن، دنیا گلستان می‌شد‌.

تورس ، به اندازه‌ی کافی تنبیه‌اش کردی ، حالا انبلاکش کن.

فکرنکنم