نه که مرگ رو دوست داشته باشم، اما همیشه برام سواله.

برام ترسناکه که آدم یه شب بخوابه و فرداش بیدار نشه. هیچوقت دوست نداشتم این پایان من باشه.

اما قطعا قراره یه نوع مرگ داشته باشم اما الان نمیدونم کدوم نوعه. و این یکم... شاید ترسناکه؟ عجیب؟ شایدم جالب!

توی فیلم ماتریکس همیشه برام سوال بود، اگه اون جهان دروغینی که ساختن واقعا عادیه و چیز کمی نداره چرا باید ماتریکس رو شکوند و دنبال واقعیت رفت؟ به زبان ساده، چرا وقتی دروغ قشنگه بریم دنبال حقیقت؟

یه کتاب تازه پیدا کردم که رفته توی لیستم. "جنگ دوست داشتنی" ژانرش تاریخی و عاشقانس و توی جنگ جهانی اول اتفاق میفته. جالبیش اینه که اگه اشتباه نکنم با خدایان یونانی هم ارتباط داره و فکر کنم افرودیت داره روایتش میکنه.