من ادم خوبی نیستم ..
عوضش همیشه سعی میکنم دل نشکنم ، با حرفام کسیو ناراحت نکنم ، مقابل حرفاشون سکوت کنم ، به اونی که نیاز داره کمک کنم و کنارشم ، به حرفای کسی که دلش گرفته گوش میدم ، وقتی واسی کسی هدیه میخرم خودم بیشتز خوشحال میشم ، برا کسی مثل یه مامان نگران میشم ..
با وجود اینها وقتی شبها سر روی بالش میزارم و چشام رو میبندم هنوز هم حس میکنم تنهام و آدم خوبی نیستم ..:)
من هم میخاستم آدم آرومی باشم ولی
وقتی همیشه نادیده ام گرفتن و تو خونه ای بزرگ شدم که همیشه بقیه رو به من ترجیح دادن و فرق گذاشتن این نمیشه
فقد یاد گرفتم بغضم مو پنهان کنم
و این شد که من بی پنهاه ترین
و بی دفاع ترین آدم شدم
شاید دوست داشتن بلد بودن ولی
منو دوست نداشتن...!
