بیشتر وقت‌ها، افکارم چون به کلمات متصل نمیشوند، مه آلود میمانند، شکل های مبهم و غریبی به خود میگیرند. و بعد ناپدید می‌شوند. فورا فراموششان میکنم. -ژان پل سارتر"

ای کاش میشد غم را از وجودمان بیرون بکشیم و جای آن تمام شادی‌ و خنده‌های دنیا را در رگ و قلب و مغزمان جای دهیم. کاش میشد غم را در میان اولین ساعات تولد، جایی میان خونابه‌های ورود به دنیا جا گذاشت. کاش میشد غم را زندگی نکرد.

دقایقی در زندگی هست که دلت برای کسی آنقدر تنگ میشود، که میخواهی او را از رویاهایت بیرون بکشی و در دنیای واقعی بغلش کنی. -گابریل گارسیا مارکز"