وقتی بهش فکر میکنم ناخودآگاه لبخند میزنم و پشت لبخندم کلی بی قراری به وجود میاد.
بی قراری برای بوسیدنش، برای لمس کردنش، برای دیدن چشماش، برای دیدن چهره‌ی پرستیدنیش، برای آرامش بغل گرفتنش و حتی بی قراری برای اینکه کنارش نفس بکشم، بی‌قراری برای هرچیزی که به یاس مربوطه....
