عباااااسسسسسس

عباس گم گشته باز آید به کنعان غم مخور

در فراغ عباس بودن یعنی پوچی محض

ای عباس آخر توکجایی که این ول کنه به گ.ا دادن چنلو؟

در فراغ توییم ای عباس، اما افسوس... افسوس که تو به ت.خ.متم نیست

عباس بی وفا رهایمان کردی و رفتی، اما کجا؟ گجا رفتی که راه برگشتی نداشت؟

ای عباس! برگرد... که از بی عباسی داریم بی چنل میشیم. چو بی چنل شیم، بی سرگرمی میشیم. چو بی سرگرمی شیمّ حوصله مون سر میره. چو حوصله مون سر بره، به گ.ا میریم. چو به گ.ا بریم، دگر برگشتت فایده ای ندارد چو دگر مایی وجود ندارد. چو مایی وجود نداشته باشد، توهم به گ.ا میری. چو همه مون به گ.ا بریم، همه مون به گ.ا میریم. پس برگرد تو ای عباس بی وفا!

00:00

ای عباس! برگرد که دگر دوریت برایمان طاقت فرسا شده روانی شدیم ای عباس! حداقل به فکر ما نیستی به فکر چنل باش گر تو برنگردی چنل... خودتون میدونید دیگه نمیخوام هی حرف تکراری بزنم

عباس! بدون ما خوش میگذره؟ چی تو گوشت خوندن؟ از چیشون خوشت اومد دادی آن ها رو به ما ترجیح؟ ولی عباس! هیچ کس جای تو رو نمیگیره هیچ وقت فراموشت نمیکنیم و تا ابد دنبالت میگردیم و منتظریم که برگردی آه ای عباس! دگر زبانم بند آمد نمیدانم چه گویم برگرد و تو ای عباس یه چیزی بگو برگرد سرو سامون بگیریم آه ای عباس!

واقعا ک.ص.خ.ل شدم خودم داره پشمام میریزه از حرفایی که میزنم