در فراغ توییم ای عباس، اما افسوس... افسوس که تو به ت.خ.متم نیست

عباس بی وفا رهایمان کردی و رفتی، اما کجا؟ گجا رفتی که راه برگشتی نداشت؟

ای عباس! برگرد... که از بی عباسی داریم بی چنل میشیم. چو بی چنل شیم، بی سرگرمی میشیم. چو بی سرگرمی شیمّ حوصله مون سر میره. چو حوصله مون سر بره، به گ.ا میریم. چو به گ.ا بریم، دگر برگشتت فایده ای ندارد چو دگر مایی وجود ندارد. چو مایی وجود نداشته باشد، توهم به گ.ا میری. چو همه مون به گ.ا بریم، همه مون به گ.ا میریم. پس برگرد تو ای عباس بی وفا!

00:00

ای عباس! برگرد که دگر دوریت برایمان طاقت فرسا شده روانی شدیم ای عباس! حداقل به فکر ما نیستی به فکر چنل باش گر تو برنگردی چنل... خودتون میدونید دیگه نمیخوام هی حرف تکراری بزنم

عباس! بدون ما خوش میگذره؟ چی تو گوشت خوندن؟ از چیشون خوشت اومد دادی آن ها رو به ما ترجیح؟ ولی عباس! هیچ کس جای تو رو نمیگیره هیچ وقت فراموشت نمیکنیم و تا ابد دنبالت میگردیم و منتظریم که برگردی آه ای عباس! دگر زبانم بند آمد نمیدانم چه گویم برگرد و تو ای عباس یه چیزی بگو برگرد سرو سامون بگیریم آه ای عباس!

واقعا ک.ص.خ.ل شدم خودم داره پشمام میریزه از حرفایی که میزنم

عباس! دگر بعد تو زندگی ممنوع عاشقی ممنوع فقط مرگ چون دگر خسته شدیم این همه تو میدون مرجعیت دنبالت گشتیم خب چرا جواب نمیدی خوبه توعم دنبال ما بگردی ما هی جواب ندیم؟ آره اگه حوبه به همین راهت ادامه بده مرتیکه مفنگی خب برگرد دیگه تا کی هی باید نازتو بکشم؟ خسته شدم دیگه عباس عباس عباس معلوم نیس چه مرگته کلا چوث کردی حتی نامه ای، مسیجی چیزی... خب یه خبری از زنده بودنت بده حداقل ای عباس

عباس! وقتی برگشتی واسم از دریا بگو... از سختیای راه بگو... چی آخر این جاده بود؟ وقتی برگشتی با من از فردا بگو از دشت پروانه ها بگو از قاصدک آرزو برگرد واست از دردام بگم... از گریه ابرا بگم از این من تنها بگم...

ولی جدی جدی ک.ص.خ.ل شدم اینا رو از کجام درمیارم؟

عباس خب برگرد دیگه همه مونو روانی کردی خب مگه مرض داره آخه؟ حالا اگه دو دیقه ما میرفتم زمین و به آسمون میاوردی بعد خودت میری دیگه برنمیگردی آخه چه مرگته؟ چی میخوای؟ اه خب هرچی میخوای بگو برات فراهم میکنیم اما برگرد زندگی بی تو معنا ندارد ای عباس

وای برم بخوابم تا بیشتر از این آبرو خودمو نبردم