عباس! وقتی برگشتی واسم از دریا بگو... از سختیای راه بگو... چی آخر این جاده بود؟ وقتی برگشتی با من از فردا بگو از دشت پروانه ها بگو از قاصدک آرزو برگرد واست از دردام بگم... از گریه ابرا بگم از این من تنها بگم...

ولی جدی جدی ک.ص.خ.ل شدم اینا رو از کجام درمیارم؟

عباس خب برگرد دیگه همه مونو روانی کردی خب مگه مرض داره آخه؟ حالا اگه دو دیقه ما میرفتم زمین و به آسمون میاوردی بعد خودت میری دیگه برنمیگردی آخه چه مرگته؟ چی میخوای؟ اه خب هرچی میخوای بگو برات فراهم میکنیم اما برگرد زندگی بی تو معنا ندارد ای عباس

وای برم بخوابم تا بیشتر از این آبرو خودمو نبردم

ولی یادت باشه عباس

-

هیچکس سرش شلوغ نیست فقط ما اولویت نیستیم.

رها کن مگر ندیدی هر که اهمیت می‌داد غمگین تر بود؟

-

هرکس اومد یه ضربه زد رفت.

به هیشکی اعتماد ندارم من تو دنیا.