دوباره به پنکه خیره شد، ولی این دفعه روی صداهای آشپزخونه تمرکز کرد.

صدای راه رفتن دمپایی ها روی سرامیک..

صدای قل‌قل آب‌‌جوش

صدای خش خش پارچه ها احتمالا داره کابینت ها رو دستمال میکشه

صدای گذاشتن لیوان توی سینی

صدای پر کردن قندون شکستن نبات و ریختنش توی اون ظرف چینی که خیلی دوسش داره

این صدا های آشنا همیشه باعث میشدن از حال و هوای ذهنش بیاد بیرون.

باعث میشدن حواسش از خودش پرت بشه.

نمیدونست این چیز خوبیه یا نه، ولی همینه که هست.

وقتی تمرکزتو میذاری روی یه چیز.. بقیه‌ی دنیا محو میشه. مثلا وقتی داری به صدای ریخته شدن چایی توی لیوان گوش میدی، دیگه غرغرای خودتو سر اینکه حوصلت سررفته نمیشنوی.