🔴 به‌طور کلی فیلم‌های ایرانی از سه کانال قابل تامین مالی هستند: ۱_ نهادهای حاکمیتی ۲_ منابع خارجی ۳_ پول‌های کثیف داخلی 🔻فیلم‌ها و سریال‌هایی که از سوی نهادهای حاکمیتی تامین مالی می‌شوند، اغلب موید قرائت رسمی و حاکمیتی از سوژه‌ی مورد نظر هستند. عمده‌ی آثار إبراهيم حاتمی‌کیا را در این رده می‌توانیم دسته‌بندی کنیم. 🔻دسته‌ی دوم را فیلم‌هایی تشکیل می‌دهند که تامین مالی آن‌ها از سوی افراد یا نهادهایی خارج از کشور انجام می‌شود. این‌گونه آثار به منظور تخریب چهره‌ی ایران و سیاست‌های رسمی تولید می‌شوند و اغلب توسط جشنواره‌ها و رسانه‌های غربی، ضریب می‌گیرند. "کیک محبوب من" و "عنکبوت مقدس" را می‌توان در این رده مثال زد. 🔻دسته‌ی آخر فیلم‌ها و سریال‌هایی هستند که با پول‌های کثیف و بادآورده تامین مالی می‌شوند. 🔻موج خصوصی‌سازی غارتی، ظرف دو دهه‌ی اخیر موجب شد تا برخی افراد که سابقا عضوی از حاکمیت بوده‌اند یا با اشخاص ذی‌نفوذ در حاکمیت در ارتباط و بده‌بستان هستند، با چپاول سرمایه‌های ملی و دریافت وام‌های نجومی از بانک‌ها و خلق پول و ایجاد تورم‌های سنگین در نظام پولی کشور، به سرمایه‌های افسانه‌ای دست پیدا کنند. 🔻برخی از این ابرسرمایه‌داران که از قضا ابربدهکاران بانکی هم از همین قماش هستند، با انگیزه‌هایی متفاوت، به تولید آثار هنری و سینمایی علاقه نشان داده‌اند و به‌صورت مشخص، پلت‌فرم‌های نمایش خانگی، به عرصه‌ی این‌گونه تولیدات بدل گشت. ✍ رضا ابوزید ۱۴۰۴/۴/۱۱ https://eitaa.com/dal000

🔴 برای مثال می‌توان به سریال "شهرزاد" اشاره داشت که سال ۱۳۹۴ توسط موسسه "تصویرگستر پاسارگاد" در شبکه نمایش خانگی عرضه شد. 🔻سرمایه‌گذار اصلی موسسه‌ی فوق، محمد امامی بود؛ همان کسی که در جریان فساد مالی بانک سرمایه، مجرم شناخته شد و به ۲۰ سال حبس محکوم شد. 🔻سریال سو و شون را پلتفرم نماوا تامین مالی کرده است و بنا به ادعای محمدحسین شانه‌ساززاده، مدیرعامل این پلتفرم، هر قسمت از این سریال، ۸ میلیارد تومان هزینه برداشته است. 🔻نماوا متعلق به شاتل است و شاتل بزرگ‌ترین شرکت مخابراتی و خدمات اینترنتی غیردولتی در کشور است که شجاع‌الدین میرکاووسی، پدر زن شانه‌ساززاده، مدیرعاملی آن را بر عهده دارد. شانه‌ساز‌زاده مؤسس و رئیس هیات‌مدیره‌ی این شرکت است. 🔻شانه‌ساززاده دست‌کم در ۳۰ شرکت، عضو هیات‌مدیره است که در اکثر آن‌ها سمت رئیس هیات‌مدیره را بر عهده دارد. 🔻سرجمع داستان این‌که: سرمایه و نظام سرمایه‌داری است که سمت و سوی هنر و فرهنگ را جهت می‌دهد. 🔻اگر گمان کنیم که با توقیف یک سریال و بستن یک پلتفرم، می‌توان قطار هنر و فرهنگ را به ریل رسمی بازگرداند و به سازوکارهای فاسد نظام سرمایه توجهی نداشته باشیم، در واقع دود را دیده‌ایم، اما چشم بر آتش فروبسته‌ایم! ✍ رضا ابوزید ۱۴۰۴/۴/۱۱ https://eitaa.com/dal000

🔴 جمعه‌ای که گذشت، اولین قسمت از سریال "سو و شون" از پلتفرم "نماوا" به نمایش درآمد و همین یک قسمت کافی بود تا هم سریال توقیف شود و هم پلتفرم، مسدود! 🔻سو و شون نام نخستین رمان از سیمین دانشور است که حوادث سال‌های پایانی جنگ جهانی دوم و نقش مردم فارس در تحولات اجتماعی آن زمان را روایت می‌کند. 🔻"نرگس آبیار" این رمان را دستمایه قرار داده و سریالی را به همین نام، به سفارش "نماوا" نویسندگی و کارگردانی کرده است. 🔻برخی صحنه‌های این سریال که مغایر با شیوه‌نامه‌های رسمی در تولید آثار سینمایی است، مقدمات توقیف این سریال را فراهم آورد. 🔻آبیار فهرستی پرعنوان از خلق داستان و رمان و فیلم‌نامه را در کارنامه دارد و از فیلم‌هایی که او کارگردانی کرده، می‌توان به شیار ۱۴۳(محصول سال ۱۳۹۱) و شبی که ماه کامل شد(محصول سال ۱۳۹۷) اشاره کرد. 🔻اما چه فرایندی طی شد که نرگس آبیار، به‌عنوان کارگردانی نزدیک به حاکمیت را به تولید سریالی رساند که دستگاه قضایی ناگزیر از توقیف آن بود؟ 🔻برای پاسخ به این سوال، باید نگاهی اجمالی داشته باشیم به سیستم تامین مالی فراورده‌های سینمایی در ایران. 🔻به‌طور کلی فیلم‌های ایرانی از سه کانال قابل تامین مالی هستند: ۱_ نهادهای حاکمیتی ۲_ منابع خارجی ۳_ پول‌های کثیف داخلی 🔻فیلم‌ها و سریال‌هایی که از سوی نهادهای حاکمیتی تامین مالی می‌شوند، اغلب موید قرائت رسمی و حاکمیتی از سوژه‌ی مورد نظر هستند. عمده‌ی آثار إبراهيم حاتمی‌کیا را در این رده می‌توانیم دسته‌بندی کنیم. 🔻دسته‌ی دوم را فیلم‌هایی تشکیل می‌دهند که تامین مالی آن‌ها از سوی افراد یا نهادهایی خارج از کشور انجام می‌شود. این‌گونه آثار به منظور تخریب چهره‌ی ایران و سیاست‌های رسمی تولید می‌شوند و اغلب توسط جشنواره‌ها و رسانه‌های غربی، ضریب می‌گیرند. "کیک محبوب من" و "عنکبوت مقدس" را می‌توان در این رده مثال زد. 🔻دسته‌ی آخر فیلم‌ها و سریال‌هایی هستند که با پول‌های کثیف و بادآورده تامین مالی می‌شوند. 🔻موج خصوصی‌سازی غارتی، ظرف دو دهه‌ی اخیر موجب شد تا برخی افراد که سابقا عضوی از حاکمیت بوده‌اند یا با اشخاص ذی‌نفوذ در حاکمیت در ارتباط و بده‌بستان هستند، با چپاول سرمایه‌های ملی و دریافت وام‌های نجومی از بانک‌ها و خلق پول و ایجاد تورم‌های سنگین در نظام پولی کشور، به سرمایه‌های افسانه‌ای دست پیدا کنند. 🔻برخی از این ابرسرمایه‌داران که از قضا ابربدهکاران بانکی هم از همین قماش هستند، با انگیزه‌هایی متفاوت، به تولید آثار هنری و سینمایی علاقه نشان داده‌اند و به‌صورت مشخص، پلت‌فرم‌های نمایش خانگی، به عرصه‌ی این‌گونه تولیدات بدل گشت. 🔻برای مثال می‌توان به سریال "شهرزاد" اشاره داشت که سال ۱۳۹۴ توسط موسسه "تصویرگستر پاسارگاد" در شبکه نمایش خانگی عرضه شد. 🔻سرمایه‌گذار اصلی موسسه‌ی فوق، محمد امامی بود؛ همان کسی که در جریان فساد مالی بانک سرمایه، مجرم شناخته شد و به ۲۰ سال حبس محکوم شد. 🔻سریال سو و شون را پلتفرم نماوا تامین مالی کرده است و بنا به ادعای محمدحسین شانه‌ساززاده، مدیرعامل این پلتفرم، هر قسمت از این سریال، ۸ میلیارد تومان هزینه برداشته است. 🔻نماوا متعلق به شاتل است و شاتل بزرگ‌ترین شرکت مخابراتی و خدمات اینترنتی غیردولتی در کشور است که شجاع‌الدین میرکاووسی، پدر زن شانه‌ساززاده، مدیرعاملی آن را بر عهده دارد. شانه‌ساز‌زاده مؤسس و رئیس هیات‌مدیره‌ی این شرکت است. 🔻شانه‌ساززاده دست‌کم در ۳۰ شرکت، عضو هیات‌مدیره است که در اکثر آن‌ها سمت رئیس هیات‌مدیره را بر عهده دارد. 🔻سرجمع داستان این‌که: سرمایه و نظام سرمایه‌داری است که سمت و سوی هنر و فرهنگ را جهت می‌دهد. 🔻اگر گمان کنیم که با توقیف یک سریال و بستن یک پلتفرم، می‌توان قطار هنر و فرهنگ را به ریل رسمی بازگرداند و به سازوکارهای فاسد نظام سرمایه توجهی نداشته باشیم، در واقع دود را دیده‌ایم، اما چشم بر آتش فروبسته‌ایم! ✍ رضا ابوزید ۱۴۰۴/۳/۱۱ https://eitaa.com/dal000

🔴 برخی چهره‌های شناخته شده، که در مراسم ختم مرحوم علی‌اکبر انصاری شرکت کردند. 🔻حضور محمود علوی، وزیر اطلاعات دولت روحانی در این مراسم، قابل توجه است. https://eitaa.com/dal000