هی آبادی مسموم برج بلند تو اوج تباهی بود پوچی هر چه بخواهی بود حیفه این همه ماهی معصوم که توو رود تو مُرد تا که سرخ بشه آبی تون حیفه شعری که کردم از پرده پاره گوشهای شهرتون آویزون بهرام نورایی

یه قول یاس: به سکوتم لحن دادم

مرا رازیست اندر دل به خون دیده پرورده ولیکن با که گویم راز چون محرم نمی‌بینم سعدی

یک دقیقه هم نخوابیدم

وقتی هم که هوا روشن میشه نمیتونم بخوابم

اگر تو اتاق خودم بودم الان ساز میزدم

کتاب-...

نه خدایی با این سردرد کتاب نه

خورشید زود در میاد مجال نمیده