زیرِنورماه مینوازم، به انتظاردیدن دوباره‌ی تو مینوازم وغصه حسرت هایی رامیخورم که کاش دربودنِ توعملیشان میکردم. سال پیش درهمین شب، زیرنورِماه، کنارهم زیبامیدرخشیدیم.. ولی حالامن تنهاخاطرات آن شب راباخودمیخوانم وبه این فکرمیکنم که چطوربه همین سادگی، دنیایم ویران شد.

آخرین پناه خوابیدن بود خواب دیدن خرابش کرد.

چقدرتخـ میه یکی احساساتت رونسبت به خودش باورنکنه.

امروزوبه عنوان یکی ازبهترین روزای زندگیم ثبت میکنم.

تاحالا شده انقدرغمگین باشی که توخواب هم حسش کنی؟ فکرکنم این ته غمه..

فقط موزیک این زندگیوقابل تحمل میکنه.

-

من توانایی اینودارم که تاموقعی که قراره بمیرم حامیم گوش بدم. چیه این صدای بهشتی آخه..

ولی بعضیایجوری واسمون غریبه شدن که آدم نمیتونه باورکنه یه زمانی شب وروزامون باهمینامیگذشت.

تاحالاشده ازکنارکسی ردبشی، باهاش چشم توچشم بشی که یه زمانی تموم رازهای همومیدونستیدوفکرشم نمیکردیدجدابشید؟

-

نوتیف پیامش* ینفر : این لبخندچیه روصورتت؟