. .

خیلـے دلم می‌خواست کھ حالا کنارم باشی، اما نیستی ! تو آنجایی و آنجا نمی‌داند کہ چقدر خوشبخت است :)

و چھ رنج عظیمـے در این جمله نهفته‌ست ؛ درک نشدن، تقدیر بعضـے آدم‌هاست ..

من هنوز خیال می‌کنم تو هر شب به من فکر می‌کنی، و قطعا من ؛ خیال‌بافترین فراموش شدھ‌یِ جهانمـ !

-

و هیچکس بھ ما نگفت، ناگهان خواهیم بود. همیشھ ناگهان از نخستین روز تا همان روز کھ دانه‌ای ریز از میانِ‌ استخوانِ دنده‌هایمان سبز میشود . آدمـے ، آھ آدمـے این لبخندِ آمیختہ با اشک، این همیشھ ناگهان . .

فیلم خوشبختـے . . (:

شب‌ها باید کسـے باشد کهـ زانو بھ زانویش زیر نور ماه بنشینی و چشم در چشم‌برایش غزل‌ها بگویی، و او درجواب برایت ،چند خط شاملو‌ بخواند، همان خط‌هایی کہ در آن آیدا را خدایِ کوچک می‌نامید ، آری باید کسی باشد کھ در ستایشش کتاب‌های عاشقانه از قلم نیفتد . .

وقت است، بیایـے، حجم دلتنگی‌ام رو به انفجار است، لعنت بھ دوریِ بی‌هنگام و آرزوهایِ بی‌سرانجام !