هوای بی‌تو بودن سرد است، ناگهانی بیا غافلگیرم کن، مگذار با چشم بھ راهـے و درد بگذرد این زمستان . .

تنهایی آرام و بی‌صدا در روحت رخنه می‌کند، بی‌آنکھ کسی بفهمد، حتی خود آن کسی کہ به تنهایی‌ات کشانده استـ :)

همه می دانند؛ من سال هاست چشم به راه کسی سرم به کار کلمات خودم گرم است ! تو را بھ اسم آب؛ تو را به روح روشنِ دریا به دیدنم بیا، مقابلم بنشین بگذار آفتاب از کنار چشمهای کهن سال من بگذرد. من به یک نفر، از فهم اعتماد محتاجم . من از این همهـ نگفتنِ بی‌تو خسته ام، خرابم، ویرانم . .

-

ای بر پدرت دنیا، آن باغ جوانم کو ؟ دریاچھ‌یِ آرامم، کوه هیجانم کو . .

کم حرف شدھ‌ام .. دوست ندارم توضیحـے به کسی بدهم و هیچ توضیحی از کسی نمی‌خواهم. میشل موتنـے میگفت، غم‌هایِ کوچک پر حرفند، غم‌هایِ بزرگ لال . میترسم کہ لال شدھ باشم !

قلبم از شدت اشتیاق بھ تو آتش گرفتہ و اشک از گوشه چشمم سرازیر است . شوق، آتشم زده و اشک غرقم کردھ ، آیا تا به حال غریقـے دیده‌ای که آتش گرفته باشد ؟

-

و آنقدر در هم تنید‌ه‌ایم که وقتـے چشمانت را میبندی من بھ خواب می‌روم .

در عمق این درھ‌یِ آرام رودخانه‌ای دیوانه‌ست، چشم‌هایت را ببند، در من سقوط کن ! فردا تو را در جایِ بهتری بیدار خواهم کرد .