نزار قبانـے چقدر قشنگ گفتـ : اگر سخن میانِ من و تو پایان گرفـت و راھ‌های وصـال قطع شدنـد و جدا و غریبهـ گشتیم از نو با من آشنا شو .

____

فریا‌د‌های زده نشده، یواش یواش چین و چروڪ‌هایِ روی صورت می‌شوند . .

دست خودم اگر بود دستت را می‌گرفتم می‌بردمت جایی کهـ دست هیچکس بھ ما نرسد، دست خودم اگر بود تا آخر عمر دست از سرت بر نمی‌داشتم، دست خودم اگر بود دست بھ دامنت میشدم که بمانۍ و نروی، دست خودم اگر بود، دست خودم نبود، دست تو بود کهـ دسـت به سرم ڪـرد دست تو بود که دست پیش گرفت، دست تو بود که  همدست شد با دلتنگۍ حالا هم دسـا روی دلـم نـگذار که خـون اسـت از دستت :)

اگر به سختـے دلشکسته شدی اما همچنان شهامتِ‌مهربان بودن‌با دیگران را داری، پس لایق عشقی عمیق‌تر از اقیانوس هستۍ .

~

تو برام بہ اندازھ اون حسۍ که بعد مسافرت خستهـ میام خونه و میگم ‹ هیچ‌جا خونه‌یِ خود ِ آدم نمیشه › زیبایـے :>💕

هم‌چون آب شدنِ دانھ‌اۍ برف رفتہ‌ای .

فردا زاد روز ِ توست ای عزیزھ آرمیده در خاڪ؛ تولدت در آسمان‌ها مبارک :)

پیله‌ات را در شانھ‌ی من بتاب و بخواب تا کھ تاریڪ شوم در رویات . ♥ ‹ شبتون خوش ›

گریھ همان خونریزیِ روح است .