موهایش سفید شده بود ؛ کودکۍ که یواشکی دفتر خاطراتم را خوانده بود.

دیشب با خدا دعوایم شد، با هم قھر کردیم، فکر کردم دیگر من را دوست ندارد، رفتـم گوشھ‌ای نشسـتم، چند قطـره اشڪ ریختم، و خوابـم برد ! صبح کہ بیدار شدم؛ مادرم گفت : نمیدانۍ که از دیشب تا صبح چه بارانـے می‌آمد :)

~

از تموم شدنا متنفرم . مثلِ آخرین روز مسافرت، مثلِ آخرین لحظه بودن با کسایۍ کہ بهم خوش میگذره، مثلِ تموم شدن سریالِ مورد علاقم، و کلی چیزای دیگه .. تموم شدنا غمگینه، نمی‌خوام چیزی تموم بشه (:

اگہ دیدی من به اون مرحله رسیدم که دیگه حتۍ دلمم نمی‌خواد باهات حرف بزنم، شک نکن گذاشتمت کنار.

گیر کردیم بینِ ساعتی که نمیگذره و عمری که میگذره ..

همان دخترِ مغرور بارها پایِ تلفن گریھ کرد .

تا استخوان به تو مبتلایم !

شماهم ؛ آدمای سمی زندگیتون رو دور نندازین اونا خیلی بدرد‌بخورن، از اونا پله بسازید و از روشون رد شین و به هدفاتون برسید، بعد که رسیدید از اون بالا زبونتونو در بیارید بیرون و بگین دیدی موفق شدم، بسوز احمق بسوز و خاکستر شو .✌️🏽

!

فراموش میکنی اون صدایی که یہ روز باهاش آرامش میگرفتی.

نمیدونم کی و چہ وقت، اما انگار از یہ تاریخۍ به بعد دیگه هیچی تو زندگیامون حال نداد، انگار کھ هممون شدیم تعبیره این بیت از جناب داریوش : تا قیامت دلم گریه می‌خواد :)