شنیدنِ نامت برایِ اولین بار به من اثبات کرد، انسان‌ها میتوانند صدایِ فرشتگان را بشنوند.

من در یك بزرخ گیر کردم؛ خدا یک مرگ برای من بدهکار است، امُا خیلۍ دارد طولش می‌دهد ..

^^

مدت‌ها پیش در خوابم حس کردم در کوچہ‌اۍ از بهشتم، آن کوچه امروز انسان شد، زیباترین خلقت شد، آن کوچھ معشوقه‌یِ من شد، و آن کوچه تو بودی پریزادِ من .

هوایِ آسمانم بستہ به هوایِ دلت بود، خاڪ گرفته آسمانم را، نکند غمباری؟

آیا بوسہ و شعر را زیستہ‌اۍ ؟ - پس مرگ از تو چیزی نخواهد گرفت.

می‌توانم امشب، شعرها بنویسم از همیشه غمگین‌تر؛ دوستش داشتم، او هم ‌گاهۍ دوستم می‌داشت، می‌توانم امشب شعرها بنویسم از همیشه غمگین‌تر، به خیال این‌ کہ او با من نیست، چه کوتاه است عشق، و چه طولانی‌ست فراموشی .

چه جایِ بدی تموم شد حالا تا جمعه چطور صبر کنم؟🙂🤝 - چرا اوھ سو جہ -

چه میشود کرد، مگر میشود دنیا را پارھ کرد و از تویش خوشبختـے در آورد ؟ همین است کہ هست .

شمس میگه می‌دانستم زهر است و چشیدم، پوریا نبی پور میگهـ خیال میکنی نهنگ ها، نمی‌دانند آمدن به ساحل یعنی مرگ؟ خیال میکنی بہ‌عاقبتش فکر نکردم وگفتم دوستت دارم؟ اون تیغی بودی که روی رگ های گردنم کشیده شد‌؛ منو می‌کشت و بهم جون میداد می ارزید، اون روزها به این شب ها می‌ارزید.

. این اهنگ مورد علاقه‌یِ منه .. فرستادم شما هم بهره‌مند شین