اگه بخوام یك توضیحِ کلي راجع بہ مودم بدم، اینجورۍ‌ام کهـ، وقتی دراز می‌کشم کلافہ میشم، وقتی راه میرم خسته میشم، حرف میزنم عصبانۍ میشم، و حوصله‌یِ بیرون رو ندارم، از خونه موندنم خوشم نمیاد . .

از یجایۍ بھ بعد فازِ صبر کردن تموم میشہ، فاز بیخیال شدن شروع میشه .

-

تا زنده‌اي تنھایی، ولی وقتی میمیری برایِ غریبه‌هم عزیز میشـے .

- تایپ کنۍ، مکث کنی، فکر کنی، پاك کنی .

-

رفیقاۍ واقعي هیچوقت تو چتشون بھم سلام نمیکنن، فقط گاهي با فحشِ ریز همو صدا میکنن .

- نصفِ وزنم شده حرفایي کہ نتونستم بھ کسۍ بگم .

* ولي تو هیچوقت اینو نفھمیدي کہ با همه‌یِ اخلاقای مزخرفم سعي کردم واسهِ تو بهترین باشم .

~

حتي الان سگم بیرون پر نمیزنه، کہ من الان قرارھ برم پر بزنم .

خیلي وقتام، آدم دلش واسہ اون چیزایی تنگ میشه کھ مجبوره وانمود کنه، همون چیزا، واسش اصلاً مھم نیست.