خون آشام‌ها همونطور که از اسمشون هم مشخصه موجوداتی هستن که برای بقای خودشون احتیاج به خوردن خون دارن، یعنی غذاشون مثل غذای انسان‌های عادی نیست و باید خون بخورن که بتونن زندگیشونو ادامه بدن اونا با دندونای نیش بلندی که دارن، بدن قربانی‌شون مخصوصاً گردنشو سوراخ میکنن و از اونجا خونشو میمکن توی خیلی از منابع و داستان‌ها و فیلم هم گفته شده که اگه کسیو خون آشام گاز بگیره خودشم تبدیل به یه خون آشام میشه و به این شکله که نسل خون آشام ادامه پیدا میکنه @darktheory

خون آشاما اکثراً جاودانن یا اگر هم نباشن عمر خیلی طولانی دارن، همچنین اونا میتونن تغییر شکل بدن و خودشونو به شکل حیوونای مختلفی مثل خفاش یا گرگ در بیارن و با هیپنوتیزم کردن بقیه اونا رو وادار کنن که کاری که میخوان انجام بدن یا یه چیزیو فراموش کنن @darktheory

اما این موجودات عجیب نقطه ضعف‌هایی هم دارن بزرگ‌ترین نقطه ضعف اونا نور خورشیده... نور خورشید باعث نابودی و سوختن این موجودات میشه برای همین هم هستش که تو تمام این داستانها گفته میشه که اونا شبا میرن برای شکارشون علاوه بر نور خورشید، میشه خون آشاما رو با فرو کردن یه نیزه چوبی تو قلبشون هم کشت... @darktheory

ولی این تصویر و خصوصیاتی که ما از خون آشام‌ها داریم و توی کتاب های مختلف، داستانای مختلف داریم می‌بینیم اکثرشون برمیگردن به یه کتاب... کتابِ «دراکولا» نوشته «برام ستوکر» که توی سال ۱۸۹۷ نوشته شده @darktheory

خیلیا معتقدن ستوکر این کتاب رو با الهام از شخصیت «ولاد» که بین سال‌های ۱۴۵۶ تا ۱۴۶۲ فرمانروای والاکیای رومانی بوده نوشته. ولاد یه جنگجوی خیلی بی‌رحم بوده که به خاطر قتل و کشتارهای شدیدی که انجام داده و خون‌هایی که ریخته خیلی معروف بوده @darktheory

با اینکه شباهت‌های خیلی زیادی بین ولاد و کُنت دراکولا (شخصیت اصلی داستان دراکولا) وجود داره ولی منبع الهامِ ستوکر ، یه چیز دیگه بوده ... یه داستان واقعی و یه منبع تاریخی که برمیگرده به داستان واقعی خون آشاما... @darktheory

تو قرن هجدهم میلادی توی یکی از قسمت‌های روستایی اروپای شرقی یه بیماری شیوع پیدا کرد که آدما رو تبدیل میکرد به یه سری موجودات وحشتناکِ خونخوار این موجودات صبحا توی قبرشون میخوابیدن و شبا میومدن بیرون تا از خونِ گاو و گوسفندا و مردم اون منطقه تغذیه کنن گفته شده که توی بعضی موارد اونا حتی اعضای بدن بعضیا رو هم میخوردن @darktheory

کسایی که از حملۀ اون موجودات جون سالم به در میبردن و در جا نمیمردن، در طول سه روز جونشونو از دست میدادن و خودشونم تبدیل به یکی از همون موجودات میشدن این موجودات که قدرت‌های عجیبی هم داشتن و میتونستن به یه سری از حیوونا مثل خفاش یا گرگ تبدیل بشن به «خون آشام» یا «وَمپایر» معروف شدن @darktheory

ماجرای این ومپایرا بعد از نوشته شدن یه گزارش توی سال ۱۷۳۲ در مورد اونا توسط یه پزشک و افسر ارتش سلطنتی اتریش به اسم «یوهان فلاکینگر» خیلی بیشتر شناخته شد گزارش فلاکینگر به زبان خیلی ساده‌ای نوشته شده بود ولی محتویاتش واقعاً عجیب و باورنکردنی بود... @darktheory

گزارش در مورد فردی به اسم «آرنولد پاوُلی» بود که توی سال ۱۷۲۷ نزدیک مِدویجیا که توی صربستان امروزیه از یه واگن افتاد پایین و مرد توی گزارش اومده بود که پاولی قبل از مرگش گفته که در طول زندگیش همش داشته از طرف یه ومپایر اذیت میشده و اونقدر این ومپایر اذیتش میکرده که اون رفته سر قبرش و از خاک قبرش خورده و بعدم از خونش مالیده به بدن خودش که بتونه از شر اون در امان بمونه @darktheory

ولی به نظر میاد این کارش تاثیری نداشته چون پاولی ۱۴ روز بعد از مرگش برمیگرده به روستا و چهار نفر از اهالی اون روستا به علاوه کلی از حیوونا رو به قتل میرسونه توی اون چند هفته‌ای که پاولی داشته مردم اون روستا و حیواناشو به قتل میرسونده، مردم دیگه شاکی میشن و بعد از ۴۰ روز تصمیم میگیرن که بالاخره یه کاری بکنن @darktheory

اونا میرن سر قبر پاولی و جسدشو از خاک میکشن بیرون ولی چیزی که باهاش مواجه میشن خیلی وحشتناک تر از چیزی بود که بهش فکر میکردن... @darktheory