اولین روح «خِت» یا «هت» اسمشه که به جسم و بدن فیزیکی اشاره میکنه توی مصر عقیده داشتن که جسم باید سالم بمونه تا روحِ فرد هوشیار باشه و شانس قضاوت توسط نگهبانای عالم مردگان رو به دست بیاره، بنابراین لازم بود جسد به طور کامل و موثر حفظ بشه و اتاق دفن تا اونجایی که امکان داشت شخصی و خصوصی باشه همراه با نقاشیا و تندیسایی که پیروزیا و دستاوردای زندگی فرد فوت شده رو نشون میدادن توی بعضی موارد حتی حیوانات مرده و محبوب مردگان هم در کنارشون مومیایی میشدن @darktheory

توی پادشاهی قدیم مصر یعنی تا سال ۲۲۰۰ قبل از میلاد فقط فراعنه میتونستن مومیایی بشن، پس فقط اونا فرصت زندگی ابدی توی دنیای بعد از مرگ رو داشتن اما در دوران پادشاهی میانه اجازه مومیایی شدن به همۀ مردگان رو دادن @darktheory

مصریا که عقیده داشتن شخص بعد از مرگ به پیشگاه خدایان میره تا مورد قضاوت قرار بگیره، موقع قرار دادن مومیایی توی مقبره، مراسمی شامل ۷۵ مرحله با اسم «باز کردن دهان» رو اجرا میکردن و با خوندن وردها و طلسمای به خصوص اجزای بدن فرد مرده رو زنده میکردن تا اون بتونه توی جهان مردگان صحبت و حرکت کنه @darktheory

دومین روح «ساح» اسمشه که به بدن روحانی اشاره میکنه اگه همۀ آداب و تشریفات مرحله اول روح به درستی برای فرد مرده انجام میشد، اون شایسته ورود به زندگی پس از مرگ بود. توی این مرحله بدن روحانی میتونست با موجودات دیگۀ ساکن در جهان مردگان تعامل داشته باشه. این روح به عنوان «روح انتقام‌جو» هم شناخته میشد چون این روح میتونست از دنیای زیرین به زمین برگرده تا از کسایی که توی زندگی مادی به اون ظلم کرده بودن انتقام بگیره @darktheory

اسم سومین روح «رِن» هست که به هویت و نام اشاره میکنه انتخاب اسم یکی از جنبه‌های ضروری برای زندگی هر فرده، اسمای مصر باستان و معانی اونا رابطه مستقیمی با زندگی افراد توی دنیای بعد از مرگ داشتن و اعتقاد بر این بود که معانی اسامی افراد روی شخصیت اونا توی دنیای مردگان تاثیر میذاره @darktheory

قرار دادن اسم یه فرد روی یه مجسمه به این معنی بود که مجسمه تحت تسخیر روح اون شخصِ درگذشته‌س و اگه اسم اونو از روی مجسمه حذف میکردن به این معنی بود که ارتباط روح از بین میره، بنابراین بناهایی که با یه فرد به خصوص هم اسم هستن بعضی وقتا میتونن برای افراد زنده خطرآفرین باشن @darktheory

اسم چهارمین روح « با » هست که به شخصیت اشاره میکنه این بخش از روح به بخش هویت پیوند خورده. مصریا عقیده داشتن اشیا و مکانایی که متعلق به یه فرد مرده هستن میتونن شخصیت اونو تداعی کنن واسه همین باورشون این بود که حتی اشیای بی جون هم شخصیت منحصر به فرد خودشون رو دارن و با شخص مرده در ارتباط هستن @darktheory

توی پادشاهی قدیم، اهرام مصر «با» نامیده میشدن که معنیش این بود که اهرام متعلق به شخصیت‌های مرده هستن و ارتباط ارواح اونا رو با دنیای زمینی حفظ میکنن @darktheory

روح چهارم به صورت پرنده‌ای با سر انسان که از مقبره بیرون میپره کشیده شده پرنده‌ای که تلاش میکنه تا به زندگی بعد از مرگ بپیونده... @darktheory

پنجمین روح « کا » اسمشه که به جوهر حیاتی اشاره میکنه، جوهر حیاتی تفاوت بین مرگ و زندگی رو نشون میده و مرگ وقتی اتفاق میفته که کا بدن رو ترک کنه... @darktheory

مصریا عقیده داشتن خدایی با سر قوچ به اسم «خِنوم» فرزندان انسان رو با استفاده از خاک رس روی چرخ سفال میسازه و اونا رو توی بدن مادرانشون قرار میده، توی این لحظه الهه «مِسخِنِت» که خالق ارواح کا هست به کمک خنوم میره و ارواح کا یا همان جوهر حیاتی رو درون وجود نوزادان میدمه @darktheory

مصریا معتقد بودن روحِ کا از طریق غذا و نوشیدنی حفظ میشه واسه همین همیشه انواع غذاها و نوشیدنی‌ها رو به مردگان تقدیم میکردن البته نه که فکر کنین خوراکیا رو به خورد مردگان میدادن، در واقع این غذاها به صورت نذر بین مردم پخش میشدن دقیقاً شبیه به همون کاری که امروزه هم انجام میشه @darktheory