📖
نوشتن مثل یک درمان است،یک شفای درونی، یک امید واقعی. چیزی که کسی نمیتواند آن را از صاحبش بگیرد.
ما مینویسیم چون به نوشتن احتیاج داریم. و ما میخوانیم، چون به کلمه احتیاج داریم. نوشتهها به افکار ما معنی میدهند و به زندگی ما هویت میبخشند. کمک میکنند تا تسلیم نشویم و ادامه دهیم...
[آداب کتابخواری]
#تیکه_کتاب
@daroniyat
🪴
کلافه از جیغهای حسنا،مینشینم وسط پذیرایی و میگذارمش روی پایم.
چشمهایش خواب دارد و خوابیدن را بلد نیست هنوز.
علیجانم غرق بازیست
_علی آروم،حسنا داره میخوابه
آرام میآید کنارم مینشیند:
_مامان هر وقت خسته شدی سرت رو بزار رو شونم
#کوچک_مرد_من
#شونههای_کوچولوش
#مادری
@daroniyat
هدایت شده از از نگاه راحله 🕊️
خداوند وعده نکرده؛
که آسمان همیشه آبی باشد
که راه زندگی تا پایان، گـُل و ریحان و سنبل باشد.
خداوند وعده نکرده؛
آفتابِ بیباران،
شادیِ بدون غم،
و آسایشِ بیرنج را.
اما خداوند وعده کرده؛
که هر روز نیرو ببخشد،
با هر سختی، آسانی و آسایش آورد،
در راهِ زندگی چراغ هدایت آویزد،
بلاها را به لطافت درآمیزد،
و از آسمان یاری فرستد...
@salehi_raheleh
✈️
انگشتشو گرفته بالا:
_مامان،ببین هواپّیما
+آررره،کجا میره به نظرت؟
_داشت میره کبلا (کربلا)
اللّهُمَ اَرزُقنـٰا فِی اَلْدُنْیٰا زیٰارَۃ اَلْحُسَیْن
وَ فِی اَلْاٰخِرَۃ شِفٰاعَة اَلْحُسَیْن
#کاش_ما_هم_بریم 🤲🏻
@daroniyat
.
وقتهایی در اوج دویدنها و جان کندن برای دو روز دنیا، اتفاقی ترک میاندازد به دیوار سست آرزوها، آرزوهای آجر به آجر چیده و بیانتها.
مرگ تا لمس نفسها نزدیک میشود که بفهمم تا ابد نیستم در این دارفانی.
ممنون میشم برای دوستی تازه سفر کرده فاتحهای قرائت کنید
https://iporse.ir/6228875