دوباره کمی‌ خودم را به دست آورده‌ام و اندک‌اندک کار می‌کنم. همان جریان پیاپی از هم پاشیدن و به خود آمدن. شاهرخ مسکوب @ir_tavabin

🔶روایت زندگی شهید ابراهیم همت 🔹قسمت سوم 🎙گوینده: فاطمه کریمیان @darsargomm

[من تو را بر شانه هایم می‌کشم] همین الانِ الان از بیمارستان ترخیصم کردن، البته پرستارا نه! خودم... دلم برا بوی شهر تنگ شده بود چیه همش بوی الکل و اسپری و ... راست میگن آدم تو دو جا قدرِ شهرشو میدونه؛ یکی زندون، یکی ام بیمارستان البته این آخریا دیگه واسه من حکم تیمارستانو داره دیگه یه لحظه نفس کشیدن توش برام، نشده ولی شهر خوبه؛ شهر بوی زندگی میده، بویِ بریونی حاج محمود، نونوایی سر کوچه، بوی خونه و ریحونایی که خودم کاشتم تو باغچه [خانم عاشق ریحونه] ، بوی دمپختی با سالاد شیرازی ‌... البته من سهمم از این بوها فقط چند ثانیه اس ولی همینم جای شُکر داره اینکه الان اینجامم... خیلی دلم میخواست همون روزای اول بیام ولی خانمم میگفت باید بمونی بیمارستان، این هوای آلوده برات مثلِ موشکای سِد مجید برای تلاویو خطرناکه ، اگه نه میاوردمم سریع اشکدونش پر میشد؛ منم که طاقت دیدن اشکاشو نداشتم... ولی دیشب که خیلی حالم بد شد، با خودم گفتم کجای کاری مرد، عزرائیل همین دور و بر تختت رو صندلی همراه بیمار نشسته داره زُل زُل نگات میکنه به این فکر کردم اگه فقط چند ساعت از عمرم باقی باشه دلم میخواد یه کاری کنم دیگه طاقت نیاوردم که سهمم از این روزا فقط پشت پنحره نشستن و نگاه کردن خیابون باشه همین چند روز پیش بود خانم میگفت تو دِینتو ادا کردی، دیگه نمیخواد کاری کنی با این وضعیتت ولی من گفتم من هفتاد درصدم، سی درصدم مونده هنوز ... ولی گاهی که دلم میگیره میگم کاش همون روز خدا اون سی درصدم ازم گرفته بود نه اینکه فکر کنی برا این کپسولِ اکسیژن و این زخم کهنه میگم که حالا دیگه چهل ساله با هم رفیق شیشیما نه، برای دلتنگیش میگم ماهایی که جا موندیم مثلِ یه بچه ایم که بردنش فقط شهر بازیو نشونش دادن و بَرش‌گردوندن ... جا موندن خیلی سخته . دیگه کم کم باید برم ، الانا دیگه میرسه بیمارستان و میبینه من نیستم شاکی میشه حالاام باید نازِ خانمو بخرم که چرا بی خبر اومدم ولی فدایِ یه نخِ همین پرچمی که دستمه مال رفیقم بود؛ خودش موند تو جزیره مجنون ولی پرچمش برگشت و یادگار موند برا روزای دلتنگی من مَرد پرچم را بر شانه‌اش میکشد، راه می‌افتد و زیر لب می‌گوید: عجب جا موندما؛ الان رسول و حسن و سِد رضا دارن از اون بالا به من میخندن میگن زمین گیر شدی مرد بعد هم زمزمه می‌کند: یاران همه رفتند؛ افسوس که جا مانده منم ... به یاد همه یادگاران جنگ که جسمشان برگشت ولی روحشان برای همیشه کنار رفقای آسمانی‌شان جا ماند 🤍 فاطمه کریمیان @darsargomm

دیروز داشتم فکر می‌کردم ما هنوز آقامونو تشییع نکردیم و باز غمگین شدم‌. @darsargomm

منِ گنجشک کجا جُرأتِ پروانه کجا... @montahialamal