هدایت شده از مجمع اسلامی حبلالله 🚩🇮🇷
8.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🇮🇷 عاشت یدا ایران!
🔻پاسخ هنری و نقطهزن به آهنگ ضد ایرانی مشاری العفاسی
✍ مهدی محمدآبادی
🔹چندی پیش مشاری العفاسی، قاری درباری کویتی، آهنگ ضد ایرانی با نام «تبت یدي إیران» را در مذمت حمله به پایگاههای آمریکایی در کشورهای عربی اجرا کرد؛ آهنگی که البته در کشورهای عربی هم بازتاب منفی کم نداشت.
🔸حالا نماهنگ «عاشت یدا إیران» در جواب آن تولید شده است؛ شعر فاخری -بر وزن و مرکب از آیات سورهٔ شریف مسد- از مرتضی حیدری آلکثیر و اجرای زیبای آقای یونس شاهمرادی قاری ممتاز کشورمان.
🔹در این قطعهٔ تصویری، قاریان ممتاز جهان اسلام در جایگاه قاضی نشستهاند و با شکایت و مستندات یونس شاهمرادی، منطق عقلانی و دینی عملیات کشورمان به تأیید رسیده و العفاسی در دادگاه محکوم میشود.
🔸طبعا مخاطب اصلی این اثر، جهان عرب است. پس لازم است همهٔ کسانی که میتوانند، به دیده شدن این قطعه در فضای مجازی عربزبانها و خصوصا حاشیهٔ خلیج فارس کمک کند. مرحبا به سازندگان این اثر جذاب در گروه هنری «حریم»!
🤝 مجمع اسلامی حبلالله
🆔 @Hablollahir
🔸 نشست علمی جریان شناسی؛ چیستی و روش
🔰 گروه مطالعات پیشرفت و تمدن و مرکز امور بین الملل پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی برگزار می کنند:
🎙 با ارائه:
دکتر #سیدعلیرضا_عالمی
✍️ دبیر علمی: حجت الاسلام حسین دشتی
📆 سه شنبه ۱۲ خرداد ماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۲:۳۰
🏢 قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
📡 حضور مجازی از طریق:
🌐 skyroom.online/ch/iict/naghd
🔍 مشروح خبر👇
🌐 iict.ac.ir/jgnt
#نشست
🆔 @iictchannel
محمد دشتی
🔸 نشست علمی جریان شناسی؛ چیستی و روش 🔰 گروه مطالعات پیشرفت و تمدن و مرکز امور بین الملل پژوهشگاه فر
اگه این حسینه پس چرا عکس منه؟
اگه این عکس منه پس چرا اسمش حسینه؟
اصن من کیام؟! حسین کیه؟!
ول کن! سه شنبه بیا در مورد جریانشناسی یه خوردهای صحبت کنیم.
یه دوره جامع عراق شناسی با حضور بهترین اساتید کشوری
به جرئت میتونم بگم کمتر دورهای تونسته بودیم اساتید در این سطح رو دور هم جمع کنیم؛
علیرضا مجیدی
محمدباقر حکیم
حاجآقای پهلوان زاده
شهاب نورانیفر
خانم رضایی
و ...
به نظرم برای هر مبلّغ، موکبدار، خادم و حتی زائر نیازه که قبل از سفر به عراق تو این چنین دورهای شرکت کنه
اطلاعات بیشتر و روش ثبت نام هم تو پوستر هست
#محمد_دشتی
https://eitaa.com/joinchat/949224715Ca3bb399b82
نشست علمی جریانشناسی؛ چیستی و چرایی
"جریان" یکی از پرکاربردترین واژهها در مطالعات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی است؛ بارها و بارها در جلسات مختلف از جریانات مختلف فکری، سیاسی، علمی، فرهنگی و ... صحبت شده اما آیا واقعاً میدانیم جریان چیست؟
چه تفاوتی میان یک جریان با حزب، شبکه، جنبش یا گفتمان وجود دارد؟ بر اساس چه معیارهایی میتوان گفت یک مجموعه انسانی یا فکری، #جریان محسوب میشود؟ و اساساً روش علمی شناسایی و تحلیل جریانها چیست؟
در این نشست تلاش خواهیم کرد از سطح کاربردهای عرفی و رایج این مفهوم فراتر رفته و به مبانی نظری و روششناختی آن بپردازیم؛ اینکه جریان چیست، چگونه شکل میگیرد و با چه شاخصهایی میتوان آن را مطالعه و طبقهبندی کرد.
حضور در این نشست را برای همه کسانی که با مسائل فکری، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی سروکار دارند پیشنهاد میکنم.
امروز ساعت ۱۲:۳۰
شهر مقدس قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
#محمد_دشتی
@dashti_mohammad
جذب نیرو یا شبکهسازی؟ هنر مغفولمانده در مدیریت
یکی از چالشهای رایج در نسبت میان نهادهای رسمی و مجموعههای مردمنهاد، شیوهی مواجهه با نیروها و جریانهای موفقی است که خارج از ساختارهای اداری شکل گرفتهاند.
ماجرا معمولاً از اینجا آغاز میشود که یک فرد یا یک مجموعه کوچک، سالها در گوشهای از میدان، بیسروصدا و بدون بودجههای سنگین و امکانات ویژه، مشغول کار میشود؛ آرامآرام تجربه میاندوزد، شبکه انسانی میسازد، اعتماد مردم را جلب میکند و به یک بازیگر مؤثر تبدیل میشود. اما درست در همان لحظهای که اثرگذاریاش دیده میشود، برخی نهادهای بالادستی سراغش آمده و میگویند: «بیا با ما کار کن.»
در ظاهر، این یک پیشنهاد خوب و حتی نوعی ارتقا و حمایت به نظر میرسد. اما در عمل، منظور اصلی از این دعوت، عضویت در ساختار، تبدیل شدن به جزئی از ساختار و در نهایت هضم شدن در ساختار است. چیزی که برای یک عنصر یا مجموعهی مردمنهاد #سم_خالص است.
نکته غریبی که بدان توجه نمیشود این است که آیا این فرد یا مجموعه، به دلیل عضویت در یک ساختار بزرگ رشد کرده، یا دقیقاً به خاطر استقلال، انعطاف و مردمی بودنش به این نقطه رسیده است؟
واقعیت آن است که بسیاری از ظرفیتهای مؤثر اجتماعی، محصول استقلالاند؛ محصول آزادی عمل، ارتباط مستقیم با مردم و دور ماندن از بروکراسیهای پیچیده. این مجموعهها توانستهاند مسائل را از نزدیک لمس کنند، متناسب با شرایط میدان تصمیم بگیرند و بدون وابستگی به ساختارهای رسمی، اعتماد اجتماعی بسازند. اگر همین افراد از ابتدا در قالب یک ساختار اداری تعریف میشدند، احتمالاً بخش مهمی از مزیتهای خود را از دست میدادند و هیچگاه به جایگاه کنونی نمیرسیدند.
از این منظر، یکی از خطاهای رایج در مدیریت نهادهای بزرگ، این است که موفقیت را در #جذب_نیرو میبینند، نه در #توسعه_و_تقویت_شبکه. گویی هر فرد موفق و هر مجموعه اثرگذار باید در نهایت به کارمند یا زیرمجموعهی یک سازمان بزرگ تبدیل شود. حال آنکه در بسیاری از موارد، ارزش واقعی آن فرد یا مجموعه دقیقاً در گرو مستقل ماندن و ادامهی فعالیت از همان جایگاه مردمی است.
راهکار درست آن است که نهادهای بالادستی به جای جذب و هضم عناصر و مجموعههای موفق، به سمت همکاریهای شبکهای حرکت کنند. به بیان دیگر، به جای آنکه بگویند: «بیا استخدام ما شو»، بگویند: «همانجا که هستی بمان؛ همان کاری را که خوب انجام میدهی ادامه بده؛ این مأموریت جدید را نیز در همان بستر مردمی پیش ببر و ما پشت تو خواهیم بود، نه بالای سر تو.»
تفاوت این دو نگاه، بنیادین است. نگاه اول میخواهد نیروها را جمع کند و سازمان را بزرگتر نماید؛ اما نگاه دوم در پی تکثیر ظرفیتها و بزرگ شدن #جبهه است. در چنین الگویی، نهاد بالادستی نقش تسهیلگر، حامی و هماهنگکننده را ایفا میکند، نه نقش جذبکننده و هضمکننده. این رویکرد نهتنها سرمایههای اجتماعی را حفظ میکند، بلکه امکان گسترش دامنه اثرگذاری را نیز فراهم میسازد.
در اینجا تمایز میان ساختار هرمی و ساختار شبکهای آشکار میشود. در ساختار هرمی، همه چیز باید در مرکز جمع شود و همه نیروهای موفق در نهایت به بخشی از سازمان مرکزی تبدیل شوند. اما در ساختار شبکهای، مرکز تلاش میکند بازیگران مستقل را توانمندتر کند، میان آنان پیوند برقرار سازد و ظرفیتهای پراکنده را در جهتی مشترک همافزا نماید.
شاید یکی از #نشانههای_بلوغ_مدیریتی یک نهاد همین باشد که بتواند با مجموعههای مستقل همکاری مؤثر داشته باشد، بیآنکه بخواهد آنها را به مالکیت خود درآورد. هنر یک نهاد مادر، بزرگ کردن تشکیلات خود نیست؛ بلکه ساختن شبکهای از کنشگران مستقل، توانمند و همجهت است که هر یک در میدان خود منشأ اثر باشند.
قدرت یک #جبهه، به تعداد کارمندانش نیست؛ به شمار انسانهای مستقلی است که با اختیار، انگیزه و احساس مسئولیت، آن جبهه را در میدانهای گوناگون نمایندگی میکنند. اگر این نگاه در میان نهادهای بالادستی تقویت شود، بسیاری از ظرفیتهای مردمی نهتنها حفظ خواهند شد، بلکه فرصت خواهند یافت در مقیاسی بزرگتر و اثربخشتر به اهداف مشترک خدمت کنند.
#محمد_دشتی
@dashti_mohammad
محمد دشتی
کتابخونه رو که میبینم یاد لبنان میافتم* بیشتر از کتابایی که تو کتابخونه داریم کتابایی هستند که دوس
اینایی که کتاب امانت میگیرن و پس نمیارن رو حلال نمیکنم.
کتابی که در حکم کتاب مرجع برای ما به حساب میاد، چاپش تموم شده و به سختی گیر آوردیم رو برداشتن بردن و نیاوردن.
حتی چندتا کتاب بوده که چقدر دنبالش گشتم و دیگه گیرم نیوده. بعد طرف منو تو حرم دیده با خنده میگه حاجی یه کتابت چند ساله دست منه، گوشه خونهمون افتاده یادت باشه بیارم برات!! خب بی... اون کتابی که برا تو بیاهمیته و گوشه خونهات افتاده، من کلی جون کندم تا گیرش آوردم؛ الان هم برای تحقیق یا مطالعه یا ... کلی به مشکل میخورم
یعنی باید یه قفل بزنم در کتابخونه دفتر، هرکی هم کتاب خواست بگم نداریم.
الان یه هفته است دنبال کتاب جنبشهای اسلامی معاصر در جهان عرب (دکمجیان) هستم که ۴ تاش رو داشتیم. اگه بزرگواری دستشه که ورداره بیاره اگه هم بزرگواری داره این کتاب رو خبر بده چند روزی امانت بگیرم ازش.
روز عیدی اعصاب نمیذارن که!!!