عاشق اینم که بعضی آدمها هستن که باهمه فرق میکنن. چیزهایی رو میبینن که همه نمیبینن، به جزییاتی توجه میکنن که بقیه از کنارشون خیلی ساده میگذرن، میشنون تنها گوش نمیدن، تنهان اما تورو تنهاتر نمیکنن.
اما راستش فکر کنم بزرگ شدن یعنی همین، فقط باید مثل باد از لای اتفاقها رد بشی، رنجها رو به دوش بکشی و صبر کنی تا این مسیر تموم بشه، نه میتونی چیزی رو عوض کنی، نه میتونی جلوی چیزی رو بگیری، فقط باید اجازه بدی زندگی از میان تو عبور کنه.