eitaa logo
مشاوره فلسفی|زینب امیری| کافه‌مرگ
2.5هزار دنبال‌کننده
218 عکس
58 ویدیو
1 فایل
📚فوق‌دکتری دانشگاه تهران(مشاوره فلسفی، اضطراب مرگ)، دکتری فلسفه، سرتیفیکت مشاوره‌‌فلسفی از آمریکا، سرتیفیکت نوروبیولوژی بیماری‌های روانی و تاریخ نوروساینس‌از دانشگاه علوم پزشکی،اولین بار در ایران مشاوره‌‌فلسفی، کوتراپی با درمانگر بالینی @AdminCotherapy
مشاهده در ایتا
دانلود
---✿💠❀💠❀💠✿---‌ 🌀درمانگرم همون بلایی رو سرم آورد که توی زندگی دارم ازش ضربه میخورم! تا حالا شده تو اتاق درمان، حس کنی درمانگرت دقیقا همون نقشی رو داره بازی می‌کنه که ازش فراری هستی؟ همون قضاوت‌ها، همون بی‌توجهی‌ها، یا همون سخت‌گیری‌ها که سال‌هاست داری در روابطت تجربه‌ش می‌کنی؟ اگر چنین حسی داشتی، اول از همه بدون: مشکل از تو نیست و درمانگرت هم لزوما فرد بدی نیست در اصطلاح تخصصی به این پدیده میگیم «تحقق‌بخشی» (Enactment). یعنی شما، به شکلی کاملا ناخودآگاه، درمانگر را به «رقص» در سناریوی قدیمی‌تون دعوت می‌کنید و درمانگر بی‌آنکه بخواد بخشی از این سناریو میشه و همون نقش والد منتقد یا قضاوت‌گر بی‌رحم رو ایفا میکنه و آسیب دقیقا در اتاق درمان بازسازی میشه دلیلش اینه ما انسان‌ها تمایل داریم الگوهای آسیب‌زای گذشته‌مون رو با آدم‌های جدید بازتولید کنیم، شاید چون در اعماق وجودمون امید داریم این‌بار که در حضور کس دیگه‌ای دارم بازیش میکنم شاید پایان داستانم متفاوت بشه اما نکته‌ی طلایی اینجاست: این نه لزوما خطای درمانگره و نه شکست درمان، بلکه «قلب درمان» میتونه باشه اگه درمانگر بتونه آگاهانه فضا رو مدیریت کنه ادامه دارد.... ✍🏻 ---✿💠❀💠❀💠✿---‌ https://eitaa.com/joinchat/677839623C2b94e05b92 ble.ir/join/4npHTCxxXu
---✿💠❀💠❀💠✿---‌ 🌀درمانگرم همون بلایی رو سرم آورد که توی زندگی دارم ازش ضربه میخورم! وقتی در اتاق درمان این اتفاق می‌افته، ما از فضای حرف زدن درباره‌ی رنج، وارد فضایی میشیم که رنج‌های زندگیمون رو زنده با درمانگر تجربه می‌کنیم. اینجا مراجع و درمانگر در یک «رقص ناخودآگاه» گیر افتادن تا چیزی رو بازسازی کنن که سال‌هاست در درون مراجع تثبیت شده. اینجا دیگه از قضاوت‌گری یا تنبیه یا طرد و ... حرف نمی‌زنیم داریم با درمانگر زنده تجربه‌ش میکنیم اگه درمانگر بتونه این «لحظه‌ی تکرار» رو شناسایی کنه و بفهمه در این نقش فرورفته، اون وقته که درمان به‌معنای واقعی آغاز میشه. در این نقطه، درمانگر به جای دفاع یا ادامه‌ی اون نقش مخرب، عقب می‌ایسته و با همدلی می‌پرسه: «آیا متوجه شدی که انگار همین لحظه، من هم دارم همونطوری با تو رفتار می‌کنم که دیگران در زندگیت با تو رفتار کردن؟» این بازگشت به آگاهی، همون جاییه که زنجیره‌ی تکرار می‌شکنه. اگه در اتاق درمان چنین حسی داشتین، پنهانش نکنین و به زبون بیاریدش و اجازه بدین زنجیره‌ی تکرار زخم برای همیشه شکسته بشه اون لحظه، امن‌ترین زمان برای حرف زدن از «زخمه»، زخمی که داره زنده در اتاق درمان تجربه میشه اتاق درمان، جاییه که میشه در اون، «سناریوی تکراری زندگی» رو متوقف کرد و از نو نوشت ✍🏻 ---✿💠❀💠❀💠✿---‌ https://eitaa.com/joinchat/677839623C2b94e05b92 ble.ir/join/4npHTCxxXu
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
---✿💠❀💠❀💠✿---‌ فرصت استثنایی سوپرویژن خصوصی و منتورینگ تخصصی درمانگر فقط برای ۱ نفر 🔹 سوپرویژن خصوصی؛ جاییه که درمانگر رشد می‌کنه، نه تعداد پرونده‌ها، ما روی شیوه‌ی بودن و اندیشیدن درمانگر در مواجهه با کیس واقعی کار می‌کنیم. در این برنامه روی مواردی مانند: 🔹 فرمول‌بندی و تحلیل پیشرفته کیس 🔹 تحلیل بن‌بست‌های درمانی 🔹 خطاهای رایج درمانگر 🔹 تصمیم‌گیری بالینی در موقعیت‌های پیچیده 🔹 یکپارچه‌سازی نظریه و عمل بالینی 🔹 رشد هویت حرفه‌ای درمانگر کار خواهیم کرد. این برنامه برای افرادی است که می‌خواهند از «دانستن» عبور کنند و به «تسلط حرفه‌ای» نزدیک شوند. اگر احساس می‌کنید زمان آن رسیده که سطح دیگری از تفکر درمانی را تجربه کنید، خوشحال می‌شویم در این مسیر همراه شما باشیم. 🌀 این دوره ۱۲ جلسه به مدت یک ساعت و نیم است با اعطای گواهی رسمی و معتبر جهت ارتقای رزومه جهت مصاحبه به این آیدی در بله پیام ارسال کنید ‌@ZainabCounseling
سلام و عرض ادب بسیار سپاسگزارم از اعتمادتون، ظرفیت تکمیل شد، ان‌شالله در دوره بعدی خدمت عزیزانی هستیم که محبت کردند پیام دادند 🙏💐
---✿💠❀💠❀💠✿---‌ 🌀 حضور سایه‌ها در اتاق درمان اتاق درمان ساحت بی‌نقصی نیست و محل برخورد دو زیست‌جهانه بزرگ‌ترین ترس درمانگر آگاه، شاید همین باشه: نکنه سایه‌ی من در اتاق درمان حاضر بشه؟ نکنه زخم من، ناخواسته با زخم مراجع تداخل پیدا کنه؟ اما حقیقت درمان، انکار این سایه‌ها نیست درمانگر، انسان کامل نیست؛ انسانیه که سایه‌هاش رو می‌شناسه و باهاشون زیسته. وقتی درمانگر به شجاعت پذیرش بخش‌های تاریک وجودش میرسه، به مراجع اجازه میده که اونم با تمام سایه‌هاش روبرو بشه. وقتی زخم درمانگر در مقابل زخم مراجع قرار می‌گیره، ما از ساحت «تکنیک» به ساحت «ملاقات» وارد میشیم. درمان، نه از کمال درمانگر، که از «حضور آگاهانه‌ی او در میان سایه‌ها» آغاز میشه ما شفا نمیدیم، فقط فضایی رو می‌سازیم که در اون دو انسان بتونن در تاریک‌ترین نقاط وجودشون همدیگرو ملاقات کنن اگه درمانگر، سایه‌هاش رو انکار کنه، زخم مراجع تنها میمونه اما اگه درمانگر، زخم خودش رو به رسمیت بشناسه، دیالوگی اصیل میان دو وجود شکل می‌گیره گاهی شفابخش‌ترین لحظه‌ی درمان، دقیقا همین‌جاست: وقتی مراجع می‌بینه که درمانگرش هم «انسانه» که زخمی داره، سایه‌ای داره اما ازشون فرار نمی‌کنه. ✍🏻 ---✿💠❀💠❀💠✿---‌ https://eitaa.com/joinchat/677839623C2b94e05b92 ble.ir/join/4npHTCxxXu
---✿💠❀💠❀💠✿---‌ 🕯کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد این روزها بارها خواستم درباره داغی که بر دل خیلی‌ از ما نشسته بنویسم، حتی در تلاش برای برگزاری کارگاه سوگ تاخیری بودم، اما حقیقت اینه که خودم هم سوگوارم من باور دارم هر سوگی زبان خودشو داره، بعضی سوگ‌ها با اشک به زبان میان، بعضی با نوشتن و بعضی با سکوت... و من ... فعلا سکوت رو به سخن گفتن ترجیح میدم، نه از روی بی‌اعتنایی، بلکه از سر احترام به رنجی که هنوز در من جاریست. گاهی پیش از اینکه بتونیم برای دیگری چراغی روشن کنیم، نیاز داریم مدتی در خلوت خود بنشینیم، نفس بکشیم و آروم‌آروم یاد بگیریم چطوری این داغ رو حمل کنیم. اگه این روزا شما هم سنگینی اندوه رو احساس می‌کنید، بدونید تنها نیستید. بعضی دردها عجله‌ای برای توضیح دادن ندارن فقط به کمی مهربانی، حضور و زمان نیاز دارن به امید روزی که از دل همین سکوت، کلمه‌هایی صادق و همراه برای گفت‌وگو با شما پیدا کنم. برای همه‌ی دل‌های سوگوار این روزها، آرامش و صبر آرزو می‌کنم🤍🕯 ✍🏻 ---✿💠❀💠❀💠✿---‌ https://eitaa.com/joinchat/677839623C2b94e05b92 ble.ir/join/4npHTCxxXu
---✿💠❀💠❀💠✿---‌ 🌀پسر اروین یالوم، یکی از مشهورترین روان‌درمانگران جهان، بر اثر خودکشی از دنیا رفت من این خبر رو اینجوری می‌فهمم: هیچ‌کس اونقدری نمیدونه که از رنج معاف بشه و هیچ دانشی تضمین نمی‌کنه که انسان از دردهای زندگی در امان بمونه از نگاه من، در بسیاری از موارد، خودکشی بیشتر از اینکه اشتیاق به مرگ باشه، ناتوانی از ادامه‌ دادن شیوه‌ای از زندگیه که دیگه قابل تحمل نیست اون شیوه از زندگی جاییه که چیزی در جهان معنایی انسان فرو ریخته و زندگی، دیگه افقی برای ادامه دادن به اون فرد نشون نمیده در مشاوره فلسفی، هرجا بوی خودکشی به مشام برسه، پیش از هر چیز به فروپاشی معنا باید گوش‌سپاری کنیم زیرا تا وقتی جهان‌بینی انسان، رابطه‌اش با خود، با دیگری، با رنج و با آینده دوباره بازسازی نشه هیچ راه‌حل بیرونی نمیتونه خلأ درونی اون فرد رو پر کنه گاهی اونچه که یک انسان بیش از هر چیز نیاز داره نه یه پاسخ سریع، بلکه دلیلی برای دوباره زیستنه ✍🏻 ---✿💠❀💠❀💠✿---‌ https://eitaa.com/joinchat/677839623C2b94e05b92 ble.ir/join/4npHTCxxXu
---✿💠❀💠❀💠✿---‌ 🌀خودکشی ویکتور یالوم فقط یک خبر نیست؛ آینه‌ای است که جامعه روان‌شناسی دوست ندارد در آن خودش را ببیند از زمان این خبر جامعه روان‌شناسی ایران تقریبا یک‌صدا یک جمله رو تکرار می‌کنن: «قضاوت نکنید...» «کیس پیچیده‌س...» «هیچ‌کس نمیدونه چی بر او گذشته...» «خودکشی چندعاملی است...» همه این‌ها درست است اما سوال من اصلا این نیست که چرا ویکتور یالوم خودکشی کرد، چون هیچ‌کد م از ما پاسخش رو نمیدونیم سوال من اینه که چرا جامعه روان‌شناسی اینقدر عجولانه از خودش دفاع می‌کنه؟ وقتی آمار خودکشی در یک جامعه بالا میره، ما ساعت‌ها درباره فقر، سیاست، فرهنگ، اقتصاد، رسانه، خانواده و ساختارهای اجتماعی تحلیل می‌کنیم و حق هم داریم، چون خودکشی فقط یک تصمیم فردی نیست اما حالا که یک روان‌درمانگر شناخته‌شده، کسی که سال‌ها در قلب آموزش روان‌درمانی بوده، خودکشی کرده، ناگهان همه می‌گویند: «ربطی به روان‌شناسی ندارد.» از کجا اینقدر مطمئن شده‌ایم؟ اگر برای نسبت دادن خودکشی به عوامل اجتماعی اینقدر با اطمینان سخن میگیم، چرا وقتی حادثه به خانه خودمون میرسه، ناگهان فقط از پیچیدگی حرف می‌زنیم؟ من نمیگم روان‌شناسی مقصره و نمیگم اگر کسی درمانگر بود، نباید خودکشی کند و هرگز نمی‌گویم این یک شکست قطعی برای روان‌درمانی است اما این هم علمی نیست که قبل از هر پرسشی، از یک حرفه دفاع کنیم علم، با دفاع از خودش رشد نمی‌کنه، با نقد خودش رشد می‌کنه شاید تلخ‌ترین بخش ماجرا خود خودکشی ویکتور یالوم نباشد، تلخ‌تر از آن، واکنش بخشی از جامعه‌ی تخصصی است؛ واکنشی که به جای اینکه این اتفاق رو فرصتی برای بازاندیشی درباره مرزهای روان‌درمانی، فرسودگی درمانگران، محدودیت دانش ما و آسیب‌پذیری خود متخصصان بدونه، بیشتر شبیه تلاش برای حفظ تصویر بی‌نقص یک حرفه است روان‌شناسی قرار نیست انسان را شکست‌ناپذیر کند درمانگر هم قرار نیست از رنج، افسردگی یا حتی خودکشی مصون باشد اما اگر حتی چنین رخدادی هم ما را وادار به پرسیدن سوال‌های سخت نکند، پس دقیقا چه چیزی قرار است ما را به بازاندیشی وادار کند؟ من از خودکشی ویکتور یالوم نتیجه‌گیری نمی‌کنم، من فقط از واکنش متخصصان سوال می‌پرسم چون گاهی حقیقت، نه در خود حادثه، بلکه در شیوه مواجهه ما با آن آشکار می‌شود ✍🏻 ---✿💠❀💠❀💠✿---‌ https://eitaa.com/joinchat/677839623C2b94e05b92 ble.ir/join/4npHTCxxXu
---✿💠❀💠❀💠✿---‌ 🌀از تجربه‌های اتاق سوپرویژن ... اینجا متوجه میشی چرا سال‌ها درمانگری، لزوما ازمون درمانگر نمی‌سازه؟ یکی از عمیق‌ترین تجربه‌هایی که در جلسات سوپرویژن بارها باهاش روبه‌رو میشیم، اینه که گاهی سال‌ها مطالعه، ده‌ها دوره آموزشی و حتی هزاران ساعت کار بالینی، هنوز از یک نفر «درمانگر» نساخته چون درمانگری، صرفا انباشتن دانش یا تجربه نیست کتاب‌ها به ما نظریات رو یاد میدن و تکنیک‌ها رو معرفی می‌کنن، اما هیچ کتابی نمیتونه به ما یاد بده چه جوری کنار انسانی بنشینیم که جهانش فرو ریخته، چه جوری سکوت رو تحمل کنیم، چه جوری به جای پناه بردن به تکنیک، حضورمون رو به دیگری هدیه بدیم در اتاق سوپرویژن، گاهی مساله مراجع نیست، مساله خود درمانگره اونجا روشن میشه که هنوز از بعضی رنج‌هامون داریم فرار می‌کنیم، هنوز نمی‌تونیم ابهام رو تاب بیاریم، هنوز زخم‌های نادیده خودمون، در اتاق درمان صداشون بلنده درمانگری از جایی شروع میشه که جرات می‌کنی قبل از دیدن رنج دیگری، رنج خودت رو ببینی نه برای اینکه زخمت رو هویت خودت کنی، بلکه برای اینکه زخمت رو بفهمی، سوگواری کنی و اجازه بدی تو رو پخته‌تر، فروتن‌تر و انسانی‌تر کنه به همین دلیله که تجربه‌ی درمانگری، به‌تنهایی کافی نیست تجربه‌ای که به تامل نرسه فقط تکراره درمانگری یک شیوه‌ی بودن است و این شیوه‌ی بودن رو نمی‌توان فقط در کتاب خواند، حفظ کرد یا حتی صرفا تمرین کرد باید زندگیش کنی ✍🏻 ---✿💠❀💠❀💠✿---‌ https://eitaa.com/joinchat/677839623C2b94e05b92 ble.ir/join/4npHTCxxXu