تژهژدژنژننسپسمزخطووسکطحژمژ

فداتبشم چقدنازی 😭

وایواب یه عقرب کوشولو و ناز زیر تختم پیذا کردم خیلی بامجه بوذ نینی عقرب 😭 خیلی ناز راه می‌رفت و دم‌ش رو تکون میذاد پوستش زرذ بود با خال های نارنجی مانند خیلینازبوذ~ میخواستم بهش دست بزنم مامانم زد کشتس از صبح تا حالا officer the gay گزفتم مبخوامگریهکنم

خیلی گریمم رو دوستدارم هنور پاکش نکردم- کیفبت ایتا ریدهتوش دقتنکنبد

میخنسخیدثمثدثمدثمقدبمثدث😭😭😭🤏🏻🤏🏻🤏🏻🤏🏻🤏🏻

موهاتو قرمز کردی؟

فدات شممممم من غشش

ارهاره ☝️🏻

دورتبگردم ناز 😭

پشماممممم رنگ کردییییخیدثخثذقخقدقهقت

نیوشا جان اینقدر حرص نخور 😚 منظورت «سوتی‌های تایپی» یا غلط‌غلوط نوشتن تو چته. نمیخواد بخاطر یه توهین قتل کنی که. خب، این هم راه حلش خیلی ساده است : کمال‌گرایی رو بذار کنار:تو داری «تایپ» می‌کنی، نه کتیبه‌ی سنگی حک می‌کنی. این که دیگران به یه حرف پس‌وپیش گیر میدن، نشون‌دهنده حماقت و بی‌کار بودنِ خودِ اوناست، نه ضعف تو. تکنیک «دکمه ادیت»: اگر پلتفرمی که توش چت می‌کنی قابلیت ویرایش (Edit) داره، با اعتماد به نفس اصلاحش کن و برو جلو. اگر ندارن، یا کلاً نادیده بگیر یا با یه ایموجیِ خنده بگو «کیبوردِ لعنتی!». بی‌محلی کن: آدم‌هایی که منتظرن تو یه «سمنپ» بنویسی تا مسخره‌ت کنن، سطحِ شعورشون همون‌قدر پایینه. اگه بهشون واکنش نشون بدی، فکر می‌کنن «هدف» رو پیدا کردن. اگه بگی «آره نوشتم سمنپ، که چی؟»، طرف می‌مونه چی بگه. نکته آخر: بقیه هم اگه می‌فهمن و مسخره می‌کنن، یعنی دارن خودشون رو با این چیزهای کوچک سرگرم می‌کنن؛ اجازه بده تو همون سطح پایین بمونن. حالا، نیوشا جان! دیگه نگرانِ این «سس‌دستی‌های» تایپی نباش.