بلندی به قَدِ نبضی از دوبارم تو کشورِ شعورمی نه شهری از شعار

چقدر خوبی آخه

در انتهای فقر نان غروب میکند .

پادکست رواق برام حکم قرص خواب داره تا پخشش میکنم دو ثانیه بعد بیهوشم

و عشق آخرین سلاح بود .

از کل نظام اموزشی ایران یک جا متنفرم از سنجش بیشتر

فقط یکم دیگه مونده تا خودکشی

میخواستم عکس بدم از فضای داخل اموزش پرورش شهرمون که ببینید چقدر شلوغه و چقدر خانواده ها یا دانش اموزا روز قبل امتحان تو صف ایستادن تا کارت بچشون رو بگیرن ، ولی تا خواستم عکس بگیرم یه خانومه اومد گفت عزیزم اینجا نمیتونی عکس برداری کنی ، هیچی دیگه با یه لبخند سرمو انداختم پایین و چیزی نگفتم