بچه ها ، امشب من رو هم دعا کنید .

زمانی زندگی راحت میشه که یاد بگیری نیازی نیست به همه چی واکنش نشون بدی ، باید بذاری بگذره و بره .

جوجه‌هایی که فردا کنکور دارین ، اروم باشین و بگذرونین ، این تازه اول مسیرتونه . 🤍

سلام ، بعد چند ماه دلم میخواد بنویسم ، ذهنم خیلی شلوغه دانشگاه رفتن تو شهر غریب اینجوریه که باید بگردی دنبال دوست و از لاک دفاعی خودت بیای پایین ، تو این مسیر هزار بار ضربه میبینی و روی واقعی ادم ها ناامیدت میکنه و‌ته همه چی میفهمی خدای من خانواده واقعا یه چیز دیگه است ، با خودت بیشتر اشنا میشی با خدا بیشتر صحبت میکنی و حتی ممکنه سیگاری بشی ( توصیه نمیکنم ) ، اما اینجا که ایستادم دارم به این فکر میکنم که سود من تو دور موندن از خانواده است یا برگشتن بهشون ؟ تازه دارم میفهمم فرار کردن از دایره دفاعی خانواده فقط یه سال جوابگوعه از بعدش میفهمی سودی برات نداره ( نه تا وقتی که تو اون شهر کار نداشته باشی ) ، این روزا تو پیک شدید امتحانام به اینده زیاد فکر میکنم ولی مثل همیشه جمله‌ی طلایی که از پارسال تو ذهنم بولد شده رو مدام تکرار میکنم اونم اینه که قبل هر چیزی میگم “ اگه خیر و صلاحم تو این مسیر باشه خدا من رو توش قرار میده شاید تصمیم خدا بیشتر به نفع منه تا تصمیم خودم “ اینم بگم که این روزا قضیه‌ی الهه خیلی روی روانم تاثیر گذاشته و ساعت ها براش اشک ریختم بی وقفه ، راستی دوستان اقتصاد کلان هم درس جالبیه امروز بعد پنج ساعت پشت هم خوندنش تازه فهمیدم اونقدراهم درسی نیست که ازش بترسم ، در اخر اینو بگم که پیشرفت زندگی تو کشور ما ربطی به دانشگاه و‌ رشته نداره ، مهارت یاد بگیرین و کتاب زیاد بخونید ، همین .

وقتی داشتم متن رو مینوشتم این رو گوش دادم ، گزینه‌ی مناسبیه دوستان .