چقدر خستم انگار از همه طرف روی زندگیم فشاره هر طرف رو که با دست نگه میدارم یه طرف دیگه ازش اب بیرون میریزه شاید باید بذارم اب من رو توی خودش غرق کنه اما من نمیمیرم من ماهی میشم.

میدونین چیه بچه ها

شاید هیچ وقت قرار نیست نقطه عطف زندگی کسی باشم ، چون از بچگی نبودم ، چون همیشه حتی برای مامان و بابام من گوش بودم ، شنیدم و چیزی نگفتم ، شنیدم و آرومشون کردم ، شنیدم و تحمل کردم ، اما هیچ وقت هیچکس من رو نشنید ، حتی کسی راجب شنیدنم کنجکاو هم نشد ، هیچ وقت مورد سوال نبوده احوالم از طرف مادر پدرم ، و شاید برای همینه که من نمیتونم با کسی صحبت کنم شاید برای همینه که تو دوستی هامم فقط گوش شنوا باقی میمونم نه کسی که حرف میزنه ، میترسم از گوش موندن ، از حرف نزدن و بغض خوردن ، از گریه نکردن ، از درک نشدن ، شاید هم از گوش بودن !

امشب فهمیدم که یه موقع هایی هست که تو از ته قلبت یک سری افراد رو دوست داری و میدونی اونا هم دوست دارن ولی یهو متوجه میشی که اونا با نبودن تو پیششون وضعیت آروم تری دارن ، و تصمیم میگیری که بری .

امشب فهمیدم من حتی به اینجا هم تعلق ندارم .

تو ستونمی و تا ابد توی قلبم. خودم برات گوش میشم ❤️‍🩹

قلب قلب قلب یکعالمه قلب❤️‍🩹 با چسب زخم

چیزهایی رو دیدم که قادر به بیان کردنش هم نیستم ، فقط خواستم بگم اگه عزیزی رو از دست دادین تسلیت میگم ، به امید روزهای خوب برای ایران .

حرف های اضافه باشه برای بعد ، فعلا تاریخ بخونید ، سیاست بلد باشین ، به چالش بکشین و کشیده بشین ، و هیچ وقت نذارین کسی چیزی رو براتون دیکته کنه ، والسلام .

اینجا مینویسم ، برای رسانه‌ای که یک طرفه دید و حقیقت رو نشنید ، برای کشوری که نه از بیگانه شانس داشت نه از خودی ، برای خون تک تک آدم هایی که تو خاک ایران کشته شدن ، برای مردم معترضی که صداشون خفه شد ، برای اقتصاد مریض ، برای سیاست کثیف ، برای اشک شرمندگی پدرا پیش بچه هاشون ، برای مردم، برای ایران ، .. و تف ! تف به بی شرفی پهلوی و سطلنت طلب ها ، تف به جناح چپ ، تف به تک تک کسایی که باعث داغدار شدن خانواده ها میشن ، تف به اقا زاده ها ، به مسئولین دریده و‌ دزد ، به بی شرفای منصب دار ، به هر کسی که جایگاهی داره و کاری انجام نمیده ، و به هر کسی که درد مردم رو نمیشنوه و خودش رو کر و کور فرض میکنه ، یک بار مینویسم و تمام ، تف به ذات کثیف رسانه‌ی یک طرفه.