بچه ها ، برای من بنویسین و بفرستین پی‌وی خیلی خوشحال میشم متن / روزمره هاتون رو بخونم . @degreti

انا لله : ما همه مال خداییم .

میگفتند ایران لبنان را تنها گذاشته. حزب‌الله را در دهان گرگ رها کرده و خود پا پس کشیده. سنگرشکن‌ها که در ضاحیه جنوبی بر آن ساختمان بزرگ فرو ریختند و سیدحسن که شهید شد، این حرف‌ها بیشتر هم شد. که اگر شما لبنان را رها نمی‌کردید سیدحسن امروز شهید نشده بود. صبح فردا که پیکرها کشف و شناسایی شد، حاج‌عباس نیلفروشان پهلو‌به‌پهلوی سید در اتاق عملیات افتاده بود! ایران تا لحظه آخر کنار سید بوده. ایران در انتقام سید، طی عملیاتی بیش از ۲۰۰ موشک بر سر سرزمین‌های اشغالی باراند و شهیدسیدعلی خامنه‌ای پس از پنج‌سال، درمیان شدیدترین تهدیدهای اسرائیل خود شخصا به مصلی تهران رفت و زیر آسمان آزاد نشست. برای سید مراسم بزرگداشت گرفت، نماز را اقامه کرد و سلاح‌به‌دست، در حمایت از حزب‌الله خطبه‌ای بلیغ خواند. که او برادرم بود. افتخارم بود. و سربازهایش فرزندان من‌اند. چندماه بعد آقا گفت بعضی می‌گویند اگر فرماندهان فلان موقع عملیات می‌کردند فلان اتفاق نمی‌افتاد. نخیر درست نیست. این‌ها محاسباتی دارند که شما نمی‌دانید! رسانه‌های فارسی رژیم سی سال است که به‌ هر بهانه القا می‌کنند که ایران، حزب خدا را رها کرده؛ و جمهوری اسلامی هربار توی دهان جهان کوفته و لبنان را به آغوش کشیده. بگذار دست و پایشان را بزنند. ما و حزب، دو موجودیت جداگانه نیستیم که از هم رها شویم. ما یک مشتیم، توی صورت اسرائیل! «مهدی مولایی» @m_molaie110

اینو گوش بدین

پالایشگاه‌ها نیروگاه‌های فرعی و قطعی در برخی مناطق زدن پل b1 زدن ناو‌ دنا اعتراف به زدن مدرسه میناب طی دو مرحله زدن اتوبان‌ها زدن پل‌های حمل و نقل قطاریِ مسافربری آسیب به بناهای اصیل نقش جهان آسیب‌به کاخ سعدآباد، که در همه‌ی این‌ها هنر ایرانی آغشته بود کاشی‌کاری، نقاشی، منبت، خطاطی و هر آنچه که روح اصیل ایرانی رو نشون میده. این‌ها و خیلی موارد دیگه. همه ارمغان جنگ‌بود. [و حالا فارغ از بیکاری‌های شدید و آوارگی‌های پیش آمده.] به علی که حاضرم به جمهوری اسلامی با تمام نقص‌هاش و فسادهاش بازهم فرصت جبران بدم. اما در جبهه‌ای که حامی جنگ و اسرائیله لحظه‌ای زنده نباشم حتی! -پابلیک .

ترانه‌ی «می‌بوسمت» اولین بار در یک ویدئوی کم‌کیفیت از خواننده آن، غوغا تابان، در اینترنت دست به دست شد. ترانه‌ی آهنگ از رامین مظهر است که برای جوانان افغانستان سرودی برای مقاومت علیه طالبان بوده است. غوغا در این آهنگ از رنج هم‌زمانی جنگ و استبداد داخلی می‌خواند و «عشق» و «بوسه» را نماد مقاومت و نترسیدن می‌داند. او این آهنگ را در جشن نوروز امسال برای ایرانیان، با چشمانی پر اشک دوباره اجرا کرد. «از عشق از امید از فردا نمی‌ترسی می‌بوسمت در بین طالب‌ها نمی‌ترسی می‌بوسمت در گوشه‌ی مسجد نمی‌لرزی در بین عطر وحشی سنجد نمی‌‌لرزی»

اصلا این‌بار قسم به حادثه‌ات شدن ، به جان من ، که جان من همیشه محوِ جانِ توست . یکی شدن، اسیر شدن، به تابِ تن هم‌مسیر شدن. به دورها؛ به مدار پیچش تاک‌ها. از فرق‌سر تا شست‌پا مداری برای رقص پیچش تاک‌ها؛ انگورها، شراب‌ها، شیرازها. بی‌شمار انسان با شعرهای ما به‌هم می‌رسند و با شراب‌ها بوسه‌هایشان طعم عشق می‌گیرد؛ ببین چه بی‌رحمانه دوباره شب به صبح می‌رسد و صبح کسی برای همیشه رفته است.

@degreti آهنگ بفرستین برام ، ترجیحا غمگین .

اگه این دنیا با هر بار مردن یه برگشتی داشت من دوست داشتم دوباره و دوباره و دوباره و دوباره مهدیه رو کنار خودم داشته باشم .

همه‌ی زندگی در‌هایی به سوی نرسیدنه

تمام جذابیت ها در طول مسیر هم در نرسیدن ها و حرکت ها به سمت رسیدن به چیزی نهفته شدن