بی خبر نیستم بابا .. من وظیفه شناسم .. وظیفه دخترت امشب اینه : می‌تکانم ز سرِ سوخته خاکستر را...

حسین .. این ناله رو رها کن بگو حسین...

چقَدَر رویِ کبود تو به زهرا رفته... بس که چوب از لبُ دندان تو بالا رفته...

حسین...

گریه کنا گریه کنن ، ضجه کنا ضجه بزنن ، ناله بزن ،خودتو به آقا نشون بده …

می‌خوام روضه بخونم ناله بزن ، ای غریب مادر حسین ..

_مگه چی میخوای بگی؟! دیگه چی مونده .. دیگه چی نگفتی که میخوای روضه بخونی .. 'عرض کرد آقای من ، مولای من .. اون غمی که شما فرمودید اگر اشک چشمم تموم بشه ، براش خون گریه میکنم کدوم غمه؟ غم شهادت عموجانتون علی اصغر هست؟ فرمود نه .. این غم ، غم بزرگتری هست ، عموجانم علی اصغر هم بر اون غم گریه می‌کنه .. عرض کرد آقا جان ،غم شهادت عموجانتون عباس هست؟ فرمود عباس هم به این غم گریه می‌کنه ... آقاجان شهادت جد شما ابی عبدالله هست؟ فرمود حسین هم به این غم گریه میکنه‌..

این چه غمی هست؟! فرمود شهادت‌ها حق ماست ، شهادت‌ها ارث ماست ، اما قرار نبود زیر این آسمون کسی دست عمه‌های منو ببنده. ..

رفقا ما برای چی نمی‌میریم؟!... حسین جان پس کی قراره از غصه شما دق کنیم؟!...

تا که با عمه‌ی خود وارد بازار شدم... مورد مرحمت خنده‌ی اغیار شدم... هرکجایی که پدر سخت گرفتار شدم... متوسل به عموجان علمدار شدم...

من نگویم که چه‌ها بر سر من آوردند... چادری را که برایم تو خریدی ، بردند...

دل شب از خواب پرید ، گریه میکنه ، داد میزنه ، وای بابام ، وای بابام .. خانومای خرابه دورش جمع شدند ، هرکاری میکنند آروم نمیشه این دستای کوچولورو مشت می‌کنه، هی به دهن میکوبه ، وای بابام ..