علی (علیه السلام) همه عمر
خستگی های زمین را به دوش کشید
زمین
هیچوقت معرفت نداشت
که جورِ دلتنگی هایِ علی را بکشد..
مــٰآ
-گل و میخ و آتش؟! چگونه کنار هم جمع میشوند این تناقضات؟!
[رسم این اسـت که پـروانه در آتـش باشـد
عـاشـقی ، شـــیـوهی رنـدانِ بلاکش باشـد]
#یارالـیزهـرا
آورده اند که حضـرت علـی علیه السلام
آن هنگام که کـوثـر پیامبر(ص) را در قبر
می گذاشت آیه ۵۵ سوره طه را زمزمه می کرد:
(مِنْها خَلَقْناكُمْ وَ فِيها نُعِيدُكُمْ وَ مِنْها نُخْرِجُكُمْ تارَةً أُخْری)
به زبان ساده می شود:
گـل بنفشـهٔ مـن
دوبـاره سـر از خـاک بـرخـواهـد آورد
دوبـاره روزی بهـار خـواهیـم داشـت
@ma_va_zendegi
مــٰآ
-نَفسِـی عَلَى زَفَرَاتِهَا مَحبُوسَةٌ یا لَیتَــهَا خَرَجَـت مَـعَ الزَّفَـرَاتِ لَا خَیرَ بَ
حبیبٌ غابَ عن عینی و جسمی
و عن قلبی
حبیبی
لا یغیبُ
و چه دردناک است
آن که دوستش داری
و همیشه در قلب توست
پیش چشم هایت نباشد
و نتوانی
در آغوشش بکشی ...
.
از عاشقانه های امیرالمومنین بر سر مزار تمام هستی اش .فاطمه ..
فردی از امام جعفر صادق علیه السلام سوال کرد:
از کجا بدانم که از درگاه خدا رانده شده ام یا نه؟
حضرت فرمودند:
به قلبت رجوع کن؛
اگر دیدی محبت مادرم زهرا سلام الله علیها در قلبت هست،
بدان خدا لطفش با توست؛
و الا از درگاه خدا رانده شده ای...
بحارالانوار، ج ۴۱
@ma_va_zendegi 🙂