اونجایی که محمد یغمایی میگه:
«نشستهام وسط زندگی، صبور، غمگین، امیدوار، خسته و ادامه دهنده و ادامه دهنده..!» دقیقا همینجام.
• اِرْحَمْنى يَوْمَ اتيكَ فَرْدَا شاخِصا اِلَيْكَ بَصَرى
مُقَلِّداً عَمَلى قَدْ تَبَرَّءَ جَميعُ الْخَلْقِ مِنّى نَعَمْ
وَ اَبى وَ اُمّى وَ مَنْ كانَ لَهُ كَدّى وَ سَعْيى
• رحم کن به من، روزى که به نزدت آیم تنها
در حالى که بلند کرده ام بدرگاهت دیده ام را
و نامه عملم به گردنم افتاده و همه مردم از من
بیزارى جویند، حتى پدر و مادرم
و حتى کسى که رنج و تلاشم براى او بوده
「دعای حزین」
و گفت: «دوستیِ اهل این زمانه را چون خوردنیِ بازار یافتم؛
به بوی خوش، به طعم ناخوش!»
تذکرة الأولیاء
و گفت: «خلقِ تو شکرِ نعمتهای تو کنند، من شکرِ بودنِ تو کنم،
نعمت، بودنِ توست.»
-ابوالحسن خرقانی
مــٰآ
آدمِ امن؟ payamenashenas.ir/mavazendegi
#شما_گفتید...
همونی که دیگه غصه نمی خوری بعد حرفات قراره اونا رو به کسی بگه یا بهونه ای برای تو سرت زدن همون که بی ادعا مهربونه و تو مهربونیاش ازت هیچ توقعی نداره .اونی که امید میده بهت به جای نا امید کردنت .خدا رو همیشه به یادت میاره اونی که بهت نشون میده هنوز انسان تو دنیا وجود داره هنوز مهربونی هست در آخر کسی که وقتی غماتو بهش میگی خودشو واقعا بزاره جات و درکت کنه نه این که مشکلات بزرگ تره خودشو بگه در آخر بگه ببین همه مشکل دارن.اره همه مشکل دارن ولی اون باید بگه همه یه مشکل گشا هم دارن:)