حالا که پُر از حرفیم

تو بی خود می‌کنی یک لحظه از جانم جدا باشی

نه به ستارہ فڪر می‌ڪنم
نه به ماه

عشق 
مثل دامنی گُر گرفته است

از تمام دارائی ها ...
یکی دو گلدان شمعدانی دارم
یک جفت ماهی سرخ دارم
دوچرخه ای یادگار پدر بزرگ
یک مداد دندان زده
چند تا شعر 

دوست داشتن‌ِ تو
من را شبیه پروانه‌ها ڪردہ
است ؛ 

گفتم آسان شود از عشق همه مشڪلِ من

دست به عاشق ڪردنت
  خوب است

عجله، همیشه عجله! 
کدام گوری می‌خواستم بروم ؟