با من امشب زیر باران گریه کن . . .🌱

گـــرگم و دربــــه در خصــــــلت حیـــوانی خویش
ضــــرر اندوختـــم از این همه "چوپـــانی" خویش

تا نفهمنــــد "خــــلایق" کـــــه چه در "سر" دارم
سالیــانی زده ام "مُهــر" به "پیشـــانی" خویش!

منــــم آن ارگ! کـــــه از خــــواب غــرور آمیزش
چشم واکـــرده "سحــــرگاه" به ویـرانی خویش