یه دیالوگ تو یه فیلمی بود که میگفت:
آدم اونقدر یک نفرو میبخشه
که از یه جایی به بعد دیگه دوسش نداره…
.
فراموشی پدیدهی غریبیست
فراموشی گاهی مصیبت است،
گاهی بختیاری . . .
بنظر میرسد فراموشی نوعی
واکنش ناخودآگاه ذهن ماست
در برابر رنج های زندگی .
و آن هنگام که در پیشگاه حسنات قرار
گرفتم ساکت ایستادم، که «سکوت» در
حریم زیبایی خود زیبایی است.
بهتر است فریاد برآوریم و مرگ خود
را جلو بـیـنـدازیـم ، یا سکـوت کنـیم و
جان دادن تدریجی خود را طولانی تر
سازیم؟
.
بدترین قسمت غم داشتن اونجاییه که باید بشینی تک تک لحظاتی که باعث این وضعت شده رو واسشون تعریف کنی تا بفهمن داری چه رنجی رو تحمل میکنی. منتها توان تعریف کردنم نداری..
حالا میفهمم که درد بیگانگی چه درد بزرگی است.چه کسی میتواند حالا باور کند که در
قلب من هیچ چیز وجود ندارد؟