مـراقـب رویاها و خیـال پـردازی هـات
باش. اونا تنها چیزایین که زندگی رو
برات قابل تحمل میکنن . . .
.
به قدری از همهچیز خستهام که
اگـر میتوانستم ، بدون لحظه ای
درنـگ همه چیز را ترک میکردم ،
حتی خودم را .
.
هیچی اونقدر که نگران بودی، نگران
کننده نبود.
هیچی اونقدر که فکر میکردی، سخت
نبود. زیبا و دوست داشتنی هم نبود .
هـمـه چـی درسـت ، بـه مـوقـع، دقیـق،
موقت و اجتناب ناپذیر بود . . .
.
گفت: آدمی تا جایی ظرفیت دانستن دارد.
تا همین جا که میدانم، برای لحظه لحظه
رنج کشیدنم کافی است ، نمیخواهم چیزِ
بیشتری بدانم.
.