رباب و دستها را بمانند گهواره تکان دادن..

غزه، هر روز کربلاست...

‌ روضه های اصغرش ما را متوجه می‌کند که هیچ «باید»ی در عالَم وجود ندارد. انسان انتخاب می‌کند که به کدام سو برود و چه کند. تا کجا غرق در نور و سعادت شود؛ و یا تا کجا غرق در باطل شود که گلوی فرزند ولی خدا را که بر خلاف میل او دستور می‌دهد ذبح کند و افتخار به آن... امروز نیز همان انتخاب و همان گزینش باقی‌ست. این‌که یادِ حسینی را زنده بداریم که فقط در کربلا و ذکر مصائبش محدود می‌شود، و یا یادِ حسینی را زنده بداریم که هنوز روبه‌رویش حرمله‌ای به نام اسرائیل و استکبار ایستاده... و اگر بنا بر اولی باشد، حب الحسینِ لایجمعنا؛ والله حسینی که در کربلا مانده و جریانش به امروز کشیده نشده، ما را جمع نمی‌کند. ‌

--

بلند مرتبه شاهی به زحمت افتاده برای جرعه‌ی آبی به منّت افتاده

‏دارد یکی‌یکی عـــلـی از دست می‌دهد..

ساحَ الامام یا ولدی... تورو دیدم ارباََ اربا ولدی

پسر بوتراب میانِ تراب نوه‌ی بوتراب را گم کرد

بنا نبود که آفت به باغ ما بزند 💔

پدر است دیگر... دل کندن از جوان رعنایش حکم جان کندن دارد برایش... عَلَی الدُّنیا بَعدِکَ العَفا #روضه‌مجسم

علی جان... من كه خود را روشنای راه مردم كرده‌ام اولين بار است راه خيمه را گم كرده‌ام😭