که هلال ماه انعکاس لبخند توست در آسمان، ماه‌ترین عموی دنیا...

عبّاسِ من... تیر باران که شدی یادِ حسن افتادم

دست از جنگ کشیدند و به من می‌خندند تو که باشی به بَرَم باز دلم گرم‌تر است

تو امید منی حتی بدون دست..

رد پایش طرف آب چرا این‌گونه‌ست؟ یک قدم رفته به پیش و دو قدم برگشته خوب دقت کن! از طرز قدم‌ها پیداست که به کرّات سرش سمت حرم برگشته

به یاد شهید ظهر تاسوعا...

التماس دعا دعا کنید خدا به همه‌مون معرفت و اشک عنایت کنه 🤲🏼

روضه

موندم‌چجوری‌داغتو دنیاتحمل‌میکنه . . .🖤

عاشورای تو آمد و من خجل از اشک های نریخته‌ام.

ای اهل حرم سیر ببینید پدر را

- زیبا ترین شب تاریخ بود! پس از آن‌که قرار شد جِیش دشمن یک روز دیگر حمله‌ی خود را به تعویق بیندازد، نماز را به امامتش خواندند و پس از آن به گفته‌ی او دورش جمع شدند. فرمود که: بیعت برداشتم از شما؛ هر کدام که خواستید بروید با نفری از اهل بیتم. اولین نفر عباس بود که فرمود: این کار را بکنیم تا بعد از تو زنده باشیم؟ خداوند نیاورد آن روز را. آخرین نفر زهیر بود: به خدا سوگند دوست داشتم که در راه‌تو هزاران بار بمیرم و زنده شوم و به هر بارِ آن یکی از این جوانان بنی هاشمی حیات گیرد. پس از آن حسین فرمود: به خدا سوگند که بهتر از یاران و اهل بیتِ من نبوده و نیست. اینک به بالا بنگرید تا جایگاه و منزل شما را در جنّة به شما نشان دهم. کسی صدا زد: مولای‌من، ما به دنبال جنة نبوده و نیستیم؛ بهشت ما همین بودن و تکه تکه شدن در راه توست. پس از آن حسین به خیمه بازگشت و در حالی‌که شمشیر خود را به جُون داده بود تا آن را صیقل دهد، زیرِ لب زمزمه می‌کرد: یا دهر اُف لک من خلیل کم لک بالاشراق و الاصیل من صاحبٍ أو طالب قتیل