روز الست هرکه به چیزی رسید و ما عشق حسین را به امانت گرفته ایم

تو آمدی که غم عشق محترم باشد…

شیخِ ما دلتنگ یار بود. به خانه یار رِسید، قَدش به پنجره نرسید، سر خویش بُرید و زیرِ پا نَهاد و قَدش برسید، معشوق تماشا کرد . . . 💔

گردِ فرشِ حرمت هست شفای دل ما هرکه زائر شده آرام گرفته‌ست اینجا 1

در انظار مردم، در راه اعتبار و عزت بالا می‌رفتم و زندگی با همان شتاب از زیر پایم می‌گذشت و از من دور می‌شد... تا امروز که مرگ بر درم می‌کوبد. - لئو تولستوی | مرگ ایوان ایلیچ

پیوسته در تنهایی به همان معمای ناگشودنی می‌اندیشید. « یعنی چه؟ آیا به راستی باید مُرد؟ » و ندای درونش جواب می‌داد: « بله حقیقت است و باید مرد. » می‌پرسید: « ولی آخر این همه رنج برای چیست؟ » و ندا جواب می‌داد: « دلیلی نیست! برای هیچ! » و همین. - لئو تولستوی | مرگ ایوان ایلیچ

گرد فرش حرمت هست شفای دل ما هرکه زائر شده آرام گرفته‌ست اینجا 2

با همین قد خمم بار غمت را میکشم تا ببینی نوکر آواره ی تو "پیر" نیست.