-

حسن روح‌الامین پستی در اینستاگرام گذاشته که به نظرم ارزش خوندن داره. از روزهای مدرسه نوشته و جایی که دیگه شور برچسب زدن رو درآورده بودن و واقعا به صورت فیزیکی به بچه‌ها برچسب می‌زدن و جملات آخرش تکان‌دهنده است: «حالا در سن نزدیک به چهل سالگی وقتی یک نفرم تحقیرم می‌کنه و نادیده‌ام می‌گیره برام یادآور دوران نوجوانی و باورهای پایه‌ای هست که توی اون دوران به مغز استخوانم رسوخ کرد و به خودم می‌گم (درگوشی) راست می‌گه.» نزدیک به بازگشایی مدارس و دانشگاه‌هاست، اگه معلم هستید، اگه بچه دارید یا خواهر و برادری در این سنین دارید، یادتون باشه آدما رو براساس نمره ریاضی و شیمی و زبان نسنجید. آدما قرار نیس به همه‌چیز علاقه یکسانی داشته باشن. یادتون باشه نمره انضباط واقعا هیچی نیست، هیچ ارزشی نداره و نداشته. هر والدی اگه می‌خواد نقش مفیدی در زندگی بچه‌اش داشته باشه و استعداد بچه‌اش رو شکوفا کنه، به جای اینکه نقش نجارو داشته باشه باید نقش مربی و باغبون رو داشته باشه. اگه جایی هنوز هم چنین سیستمی دیدید، اگه احساس کردید بچه‌تون در زمینه‌ای استعدادی داره که در قالب مدرسه و آموزش و پرورش نمی‌گنجه، مسئولیت شما این نیس که اون استعداد رو کور کنید تا نمره‌هاش بهتر بشه و دانش‌آموز خوبی بشه، وظیفه شما اینه که اون استعداد رو شکوفا کنید، اگه تونست در کنارش یه دیپلمی هم بگیره دمش گرم وگرنه این کشور و این دنیا به ورزشکار و هنرمند و افرادی که یه فن و حرفه‌ای بلدن خیلی خیلی نیاز داره. یادمون باشه صدا و نگاه اطرافیان در کودکی و نوجوانی، تبدیل به باور واقعی افراد می‌شه. نمونه‌اش رو می‌تونید در آدمهایی که به ظاهر خیلی موفق‌ ان ولی درون خودشون خبرهای خوبی نیست ببینید. برچسب‌ها می‌تونن مسیر زندگی آدما رو خراب کنن، تو برچسب زدن خسیس و دقیق باشیم و باهاش در هر جایگاهی مقابله کنیم. - https://t.me/yekravanshenaas

با زیارت تو حال دلم خوب شد ای بهتر از هزار تراپی، رضا جان بلطف پروردگارِ حرم به یکسری از گنج‌های حرم دسترسی پیدا کردم😁 این کانالو داشته باشید ان‌شاالله نرم‌نرمک رونمایی می‌کنم: @harambeauty

روزی به دامن تو رسیده‌ست دست من اعجاز دست های مرا دست کم مگیر.. - سیدتقی سیدی

به وصف هیچکسی جز تو دم نخواهم زد خوشا کسی که اگر شاعر است، شاعر توست... _ فاضل‌نظری #مولا❤️

‏ز مرگ واهمه داری اگر، تصور کن که مرده‌ای تو و بالا سرت نشسته علی‌ #مولا❤️

پرستاری ندارم بر سر بالین بیماری مگر آهم از این پهلو به آن پهلو بگرداند! - شفایی اصفهانی

میگفت هنوز رسم حجاج شیعه است که وقتی نخستین بار، پا به مسجدالحرام می‌گذارند و چشمشان به مکعب‌ سیاه می‌افتد، به امام عسکری سلام می‌دهند و اولین طواف را به نیت او دور می‌زنند. برای مظلومیت یک زندانی؛ که هزارسال پیش نگذاشتند حج بگزارد. برای تنها امام حاجی نشده‌ی شیعه...

آقا مبارک است ردای امامتت. ادب حکم می‌کرد که امروز برای عرض تبریک و تهنیت خدمت برسیم، در این مسیر با عشّاقتان همراه شویم و به یکدیگر شادباش بگوییم، از دست و روی‌تان، بوسه که چه عرض کنم، نفس متبرّک کنیم و خوش‌حال باشیم؛ برای نشان‌دادن خودمان به شما، هر کداممان تحفه‌ای پیشکش کنیم. برایتان جامه و ردایی مطبوع تهیه کنیم و برای تقدیم از یکدیگر پیشی بگیریم. شُعَرا در حضورتان، مدح بخوانند. جشن امامت شما بزرگترین ضیافتی باشد که هر سال دنیا آن را تجربه می‌کند. ولی ما نیستیم. غایبیم و عدم حضورمان، راهیِ بیابانتان کرده. و در همچین روزی دست و پا می‌زنیم تا کمی به چشم شما بیاییم و وجدانمان را آسوده کنیم که نه! ما که یاد شما هستیم؛ غیر هستند که باعث این جدایی گشته‌اند نه ما. لکن این دروغ ها به آستان شما که راه ندارند. و اکنون گرچه دوریم از شما عزیز ما، ولی... مکتوبِ عاشق از راه #دل می‌رسد به دوست. امروز شما جامه‌ای تازه تَن ما کنید؛ که تمام لباس هایمان بوی جهان را می‌دهند. #بقیة‌الله

می‌گویند پدرتان وقتی که احضار می‌شد دارالخلافه، مردم به صف می‌ایستادند تا فقط نگاهش کنند. فرموده بود کسی حرفی نزند، به من اشاره نکند؛ بس که تحت فشار بودند امام و مأمومین. حالا شما هم یک لحظه بیا و از مقابل ما عبور کن. ما حرفی نمی‌زنیم، اشاره‌ای نمی‌کنیم مبادا دشمنانت متوجه شوند. مگر که.. مگر که ما خودمان دشمن... نه خدانکند! فقط خواستم بگویم همیشه جای تنها کسی که خالیست، جای شماست مولا..