هدایت شده از عجم علوی | مهدی مولایی
«شیرخوارههای پاراچناری، با شلیک مستقیم در دهانشان، به شهادت رسیدند». این بخشی از گزارش امروز رسانهها از فاجعه بزرگ اخیر، علیه شیعیان پاراچنار پاکستان است. سگان بیقلاده وهابیت در پاکستان، دوباره از سکوت و غفلت مجامع جهانی و عموم مسلمین سواستفادهکرده و بهجان دهها زن باردار و اطفال شیرخوار شیعی افتادهاند برای قتلعام. به بطن زنان شلیک میکنند؛ مبادا که موسیای دوباره، به کندن ریشههای کفرشان مبعوث شود. به زبانِ شیرخوارهها شلیک میکنند، مبادا که فردا زبان به یاعلی باز کنند. حلقوم برادران ما را ذبح میکنند، تا فریاد «اغثنا یا صاحبالزمان»شان میان دشتهای سبز پاراچنار گم شود. دریغا دریغ؛ که شیعه قرنها به این خوف و تقیه و قتلها خو کرده. خونش را اگر ریختهاند، به سرانگشت خونین، باز نام علی را نوشته. شیعه تمام نمیشود و به ازای هر حلقوم مذبوح از ما، هزار حلقوم دیگر فریاد خواهند کشید؛ که اغثنا و ادرکنا و لاتهلکنا و بیا و نگذار که تمام شویم؛ که جز تو یاور و حمایتگری برای ما نیست. که تنهاییم و مظلوم و همچنان امّیدوار. ای عزیز در پرده.
آبادسازیِ یک گوشهی گمِ جهان به دست ما، آبادسازیِ کلّ عالم است به دست همگان...
- مردی در تبعید ابدی _ نادر ابراهیمی
در خاطره، چیزی جز انگیزه نباید حضور داشته باشد. خاطراتی که بگریانند، بسوزانند، بشکنند، به درد بیاورند؛ اما برنینگیزانند، خاطره نیستند، زهرند؛ زهرِ قتّاله؛ خاطراتی که سرد کنند، خسته کنند، کسل کنند، ناامید کنند و به پوچی و بیحالی بکشانند، خاطره نیستند، بیماریاند: جنون.
- آتش بدون دود _ نادر ابراهیمی
انسان، تا آن حد تشنه، و آن وقت عزیزِ من، ای کذاب! تو میگویی صد ها چشمهی جوشان را به گذشته فرستاده ای؟ شاید خواب دیدهای. تا تشنه ها هستند، چشمه ها به گذشتهها نمیروند؛ و تا گرمازدگان، رودخانهها نمیگذرند. نه تو از کنار رودخانه میگذری، نه رودخانه از کنار تو. هر لحظه که اراده کنی، کمی بالاتر، فقط کمی، یا به موازات تو رودخانهییست_ در حرکت، پر شور و پر غوغا.
- آتش بدون دود _ نادر ابراهیمی