زمانی سیمین دانشور را برای شرکت در مراسم «شب شعر گوته» به سفارت یکی از کشورهای غربی در تهران دعوت کردند؛ پرسیده بود که جز شعر و داستان قرار است چه بگویید؟ گفته بودند قرار است از سیاست سانسور در ایران هم انتقاد کنیم. سیمین گفته بود «ممنون؛ ما رخت‌چرک‌هایمان را در حیاط همسایه نمی‌شوییم!» سفره دل باز نکردن و شرح غم وطن پیش بیگانه نبردن، از ابتدائیات وطن‌پرستی است و این را همیشه همه سیاستمداران و هنرمندان و رهبران و دیپلمات‌های چپی و راستی ایران در تاریخ فهمیده و رعایت کرده‌اند. از مدرس و مصدق تا دانشور و تختی و خمینی بزرگ. وطن ناموس است؛ حجابش را مقابل بیگانه برنمیدارند. حالا اما آقای مسئول ایرانی مقابل دوربین بیگانه می‌نشیند و مصاحبه می‌کند و می‌گوید راستی ما یک رقیب انتخاباتی در ایران داشتیم که خیلی تندرو است و اگر رای می‌آورد حالا جنگ شده بود! اینکه هنوز بچگانه در فضای انتخابات مانده‌اید به خودتان مربوط است،؛ ولی کاش کنار درس‌های دانشگاهتان چندواحد درس وطن‌دوستی هم پاس میکردید که اینطور درد دل‌ها و شکایت‌های داخلی را پیش اجنبی نبرید. خیلی بد شد. «مهدی مولایی»

خدا از ما نگیرد منت باب‌الحوائج را غم او، روضه‌ی او، صحبت باب‌الحوائج را

شب و روز مبعث، قله‌ی ماه رجب. - استاد فیاض‌بخش

. مردم اگر قرار باشد، روی شفافیت و روشنی و ظرافتِ چیزی دست بگذارند معمولش این است که بگویند عینِ بلور است! این بلور گفتن، هم در محاوره‌ی ما فارس‌ها باب است و هم در ادبیات عرب! به هر شفافِ روشنِ نازکی می‌گویند بلور، حالا آن چیز می‌خواهد واقعا یک تکه بلور باشد یا هر چیز دیگری مثلِ یک دلِ پاک که عین بلور صاف و روشن است، یا حتی یک جفت کفش ورنی که مثل بلور می‌درخشد! اما یک بلور گفتنِ خاصی هم دارند مردم، که هر جا و برای هر کس به کار نمی‌رود! آن هم بلوری‌ست که نثارِ دخترها می‌شود! این بلور گفتن به دختران، البته ریشه در حرفهای شما دارد، پدر! اولین بار این شما بودید که اسمِ "بلور" روی ما گذاشتید و گفتید که مردها حواسشان باشد، یک وقت با بلندکردن صدا، با اخم و خشم یا با کمترین حرف، روی بلورها خط نندازند! اولین بار این شما بودید که ایمانِ مَردها را به نوعِ رفتارشان با تکه‌های بلور گره زدید و گفتید ایمانِ مرد هر چه بیشتر، رفتارش با زن شایسته‌تر! اولین بار این شما بودید که مردانگیِ مردها را ریختید یک کفه‌ی ترازو و کفه‌ی دیگرش را پر کردید از لبخندِ زن‌ها! از نگاه شما مردانگی نداشت مردی که نقشِ خنده را از روی بلور پاک کرده باشد! اولین بار این شما بودید که به احترام دخترتان تمام قد از جا بلند شدید و فرمودید تکریمِ زن از جوانمردی‌ست! اولین بار شما بودید که بوسه به روی دخترتان زدید و فرمودید، فرزندانتان را ببوسید، دخترانتان را بیشتر! و رو به اصحاب فرمودید بهترینِ شما، خوش‌اخلاق‌ترینِ شما با همسر است! اولین بار این شما بودید که اسمِ "بلور" روی ما گذاشتید و بعد به مردها یاد دادید که درست عین یک بلور با زن‌ها رفتار کنند: نرم، نازک، محتاط، آرام، مهربان... جوانمردانه! شما مقیاس جوانمردی را عوض کردید، شما تعریفِ تازه‌ای از مردانگی ارائه دادید، شما همه‌ی چیزهایی که مردها می‌خواستند باشند و داشته باشند را در یک جمله خلاصه کردید: با تنگ‌های بلورتان مهربان باشید... مبعث، همان اندازه که عیدِ موحدان است، عیدِ دختران و زنان است، عید کرامت بخشیدن به بلورهای نازک و شفاف... ✍ملیحه سادات مهدوی ("با تنگ‌های بلورتان مهربان باشید") حدیث نبوی است در توصیه به رفتار نیکو با زنان. https://eitaa.com/joinchat/3329950063C640e43cb5a ❌با احترام به جهت رعایت حق مؤلف انتشار دستنوشته‌ها بدون نام نویسنده و لینک کانال جایز نیست. .

دنیا به ما بدهکار است آن لبخندها را. آن لحظه‌ای که با امیرالمؤمنین می‌خندیدید را. آن‌وقتی که قطرات وضو از سر و رویمان می‌چکد و می‌دویم تا به نماز پشت سرت برسیم را. آن لحظاتی که با صوت عربی‌ات قرآنی می‌خواندی را. آن نمازهای عید و حال و احوال ها را. آن... دنیا به ما خیلی بدهکار است... یا ابا الامّة! در حق مردمان آخرالزمان پدری کن. همان مردمی که چشمت از آن سوی تاریخ به آن‌ها بود. همّ و غمت آن‌ها بودند. همان‌ها که درباره‌شان می‌گفتی و می‌گفتی، برای این روزهای عجیب توصیه می‌کردی و توشه می‌فرستادی تا در برهوت آخرالزمان زمین‌گیر نشویم. می‌خواستی حرف‌هایت بماند و تا آخر دنیا، به گوش ما برسد. حالا بیا و در حقمان پدری کن. ما دلتنگ شما شده‌ایم. ما این روزها، میان این‌همه نقاب و حجاب، دلتنگ یک لبخند پاک شده‌ایم. ما مردمان امّت شما، پدر می‌خواهیم. یکی که دست نوازش بر سرمان بکشد. ما این روز و شب‌ها تنها یک دل‌خوشی داریم. بیا و پادرمیانی کن و دل‌خوشی ما را، هم‌نام و هم‌کنیه‌ات را به ما برگردان... - ریحانه شناوری

_

_

[پس ای بندگان خدا، لباس‌های حزن و عزا بر تن کنید و غم‌ها و مصایب را بروز دهید که فرزندان محمد را مظلومانه و درهم‌شکسته ذبح کردند]

پیراهن ِکهنه بر بام عرش پرچم شد آه، بخوان محتشم، روضه؛ محرم شد.

_

بنشین مرو که خواب نیاید به چشم ما یکسال شد بخاطر امشب نخفته ایم!

در روح و جان من، می‌مانی ای وطن!