از آمدنم نبود گردون را سود وز رفتن من جلال و جاهش نفزود وز هیچ کسی نیز دو گوشم نشنود کاین آمدن و رفتنم از بهر چه بود #خیام

به شدت با حکم کلی دادن مشکل دارم شاید برای خیلی ها بدیهی باشه ولی برای من باید آمار درست و حسابی باشه تا یک حکم کلی رو بپذیرم

مثلا بر میگردن میگن مرد ها اینطورین،زن ها اینطورین آدمیزاد اینطوریه از کجا معلوم؟مگر همه آدم ها رو مورد آزمایش قرار دادی؟مگه از همشون پرسیدی تمامی اون متخصص ها میگه نتیجه آزمایش ما روی این تعداد افراد نشون میده بعد تو نشستی تو خونت حکم کلی واسه همه میدی؟

عاشق خوابم‌ از بیداری متنفرم

در دل شب‌های خاموش زخم‌های کهنه زبانه می‌کشند فریادهای بی‌پاسخ، در کوچه‌های تاریک می‌پیچند. دستان خسته بر دیوار خطی از خشم می‌نویسند، زمین تَرَک خورده، دهان باز کرده، تا غم را ببلعد. باد، گریبانِ بغض را می‌درد و سکوت، سنگینی خود را بر شانه‌های جهان می‌اندازد. #شعر

وقتی با یکی هستی زیاد فکر و خیال سراغ آدم نمیاد وقتی که تنها میشی دوباره غم میاد سراغت

تنها چیزی که میدونم اینه که مشخص نیست چه کاری تو این زندگی می‌خوام انجام بدم

عذاب آور ترین زمان غروب جمعه هاست

عمر گذشت و همچنان داغ وفاست زندگی زحمت دل کجا بریم آبله‌پاست زندگی هرچه دمید از سحر داشت ز شبنمی اثر درخور شوخی نفس غرق حیاست زندگی آخر کار زندگی نیست به غیر انفعال رفت شباب و این زمان قد دوتاست زندگی دل به زبان نمی‌رسد لب به فغان نمی‌رسد کس به نشان نمی‌رسد تیر خطاست زندگی پرتویی از گداز دل بسته ره خرام شمع زین‌ کف خون نیم رنگ پا به حناست زندگی تا نفس آیت بقاست ناله‌ کمین مدعاست دود دلی بلند کن دست دعاست زندگی از همه شغل خوشترست صنعت عیب پوشی‌ات پینه به روی هم بدوز دلق‌ گداست زندگی یک دو نفس خیال باز، رشتهٔ شوق‌ کن دراز تا ابد از ازل بتاز ملک خداست زندگی خواه نوای راحتیم خواه طنین‌ کلفتیم هرچه بود غنیمتیم صوت و صداست زندگی شور جنون ما و من جوش و فسون و هم و ظن وقف بهار زندگیست لیک کجاست زندگی جز به خموشی از حباب صر‌فهٔ عافیت‌که دید ای قفس اینقدر مبال تنگ‌قباست زندگی بیدل ازین سراب وهم جام فریب خورده‌ای تا به عدم نمی‌رسی دورنماست زندگی #بید_دهلوی

در سرم جنگ های زیادی هست که تنها کشته اش منم

احساس عدم تعلق به همه جمع های انسانی رو دارم